مديريت و فرماندهى در اسلام - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٤ - سى آفت مهم براى مديريّت!

١- «تبعيض بى‌دليل در ميان افراد و نفراتى كه تحت مديريّت و فرماندهى او قرار دارند»

٢- «سپردن كارها به دست افراد نامناسب (خواه كار كوچك را به فرد بزرگ بسپارد، يا كار بزرگ را به فرد كوچك)»

٣- «راه دادن به افراد متملّق و چاپلوس به محدوده كار خود»

٤- «حبّ ثناء و مدح»

٥- «جاه طلبى (حبّ جاه)»

٦- «مال اندوزى و حرص»

٧- «تنگ نظرى و بخل»

٨- «حسادت نسبت به همكاران»

٩- «اعتنا به شايعات و ترتيب اثر دادن به آنها»

١٠- «ريخت و پاش و اسراف و تبذير»

١١- «از دست دادن فرصتها به خاطر ترديد و عدم شهامت در تصميم‌گيرى يا ترس و بزدلى»

١٢- «هدر دادن نيروهاى لايق به خاطر مسائل كوچك يا لجاجت و كينه‌توزى»

١٣- «چسبيدن به نقاط ضعف و فراموش كردن نقاط قوّت و عدم توجّه به معدِّلها»

١٤- «هواپرستى و هوسبازى»

١٥- «انتقامجوئى و كينه‌توزى»

١٦- «استبداد به رأى»

١٧- «عجله و شتاب و عدم تحقيق در كارها»

١٨- «سوء ظنّ مفرط (البتّه گاه مختصرى سوء ظن براى مديران و فرماندهان براى اين كه در حوادث غافلگير نشوند لازم است)»

١٩- «خوشبينى زياد»