مديريت و فرماندهى در اسلام - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٤ - ٥- ايجاد انگيزه

تلاش مى‌كند تا به هر وسيله شده خود را از مهلكه برهاند.

لذا در جنگهائى همچون جنگ ويتنام، سربازان و افسران آمريكائى، غالباً اين سؤال را از خود مى‌كردند كه ما با چه انگيزه‌اى بجنگيم؟ و در اين منطقه جهان، چه منافعى داريم كه ارزش نثار خون داشته باشد!

كوتاه سخن اين كه، آمادگى براى ايثار و فداكارى كه هر «مدير» و «فرمانده» در برابر حوادث مهم نيازمند به آن است با انگيزه‌هاى مادّى قابل توجيه نيست. لذا در مراحل بحرانى و حسّاس، حربه اين مديريّتها كُند و بى‌اثر مى‌شود و كُميت آنها لنگ است.

امّا «انگيزه معنوى» كه از روح ايمان به اللَّه و ارزشهاى والاى الهى و انسانى سرچشمه مى‌گيرد، و پشتوانه‌اى همچون معاد و زندگى جاويدان پس از مرگ در آغوش رحمت الهى، و بهشت جاويدان و «لقاء اللَّه» دارد، قويترين و عميقترين انگيزه‌هاست كه تأثيرش فوق العاده نيرومند است.

در اينجا مسأله معامله با خدا و دادن جان و مال در برابر جلب رضاى او مطرح است:

«إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى‌ مِنَ الْمُؤْمِنينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقاتِلُونَ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقّاً فِى التَّوْراةِ وَ الْإِنْجيلِ وَالْقُرانِ وَ مَنْ أَوْفى‌ بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ الَّذى‌ بايَعْتُمْ بِهِ وَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ؛ خداوند از مؤمنان، جانها و اموالشان را خريدارى كرده، كه (در برابرش) بهشت براى آنان باشد؛ (به اين گونه كه:) در راه خدا پيكار مى‌كنند، مى‌كشند و كشته مى‌شوند؛ اين وعده حقّى است بر او، كه در تورات و انجيل و قرآن ذكر فرموده؛ و چه كسى از خدا به عهدش وفادارتر است؟! اكنون بشارت باد بر شما، به داد و ستدى كه با خدا كرده‌ايد؛ و اين است پيروزى بزرگ!» [١]

دقّت در بندبند اين آيه خون را در عروق مؤمنان به گردش سريعى در مى‌آورد، و تمام‌

[١]- سوره توبه، آيه ١١١.