مديريت و فرماندهى در اسلام - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٨ - ٤- امانت و درستكارى
«الاتَسْتَعْمِلنُى؛ آيا يكى از پستهاى مهم را به من واگذار نمىكنى؟!»
پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم دست بر شانه او زد و فرمود:
«أِنَّكَ ضَعيفٌ، وَإِنَّها أَمانَةٌ (وَ الْأَمانِةُ ثَقيلةٌ) وَإِنَّها يَوْمَ الْقِيامَةِ خِزْىٌ وَنَدامَةٌ، إِلَّا مَنْ أَخْذَها بِحَقِّها وَأَدَّى الَّذى عَلَيْهِ فيهآ!؛
تو ضعيف هستى، و اين پستها امانت است (و امانت الهى سنگين است) و روز قيامت مايه رسوائى و پشيمانى مىگردد، مگر كسى كه آن را به حق بگيرد، و وظيفه خود را درباره آن ادا كند!» [١]
تعبير به امانت درباره پستهاى مهمّ سياسى و مديريّتها در كلام معروف على عليه السلام نيز آمده كه در نامهاى به فرماندار آذربايجان نوشت:
«وَإِنَّ عَمَلَكَ لَيْسَ لَكَ بِطُعْمَةٍ وَلكِنَّهُ فى عُنُقِكَ أَمانَةٌ؛
پست و مقامى كه به دست تو افتاده شكارى در چنگال تو نيست؛ بلكه، امانتى است كه بر گردنت سنگينى مىكند!» [٢]
همين معنى به تعبير ديگرى در كلام همان امام عليه السلام آمده است:
«أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ أَحَقَّ النَّاسِ بِهذَا الْأَمْرِ أَقْواهُمْ وَأَعْلَمُهُمْ بِأَمْرِ اللَّهِ فِيهِ؛
اى مردم! از همه مردم سزاوارتر به حكومت كسى است كه از همه تواناتر و آگاهتر به فرمانهاى الهى، باشد!» [٣]
و در مورد خيانت در اين امانت بزرگ در نامهاى به يكى از فرماندارانش مىفرمايد:
[١]- صحيح مسلم، ج ٢، ص ١٢٤.
[٢]- نهج البلاغه، نامه شماره ٥.
[٣]- نهج البلاغه، خطبه ١٧٣.