احكام خانواده - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٦ - عيوب مرد
سؤال ٤٤٠. اگر فردى از لحاظ جنسى در حالت عادى موفّق به عمل نزديكى نباشد، ولى با استفاده از داروهاى موجود، كه توسّط پزشكان مورد تأييد و تجويز است، قادر به اين كار باشد. آيا بيمارى مذكور عنن محسوب، و موجب فسخ نكاح مىشود؟
جواب: بيمارى مزبور عنن محسوب نمىشود.
سؤال ٤٤١. با توجّه به پيشرفت علوم پزشكى، در صورتى كه با آزمايشات متعدّد اطمينان حاصل شود كه زوج عنين است، آيا باز هم يك سال مهلت دادن لازم است؟
جواب: آرى لازم است و بايد به او فرصت معالجه داد.
سؤال ٤٤٢. زنى پس از سالها ازدواج بچّه دار نشده است، دكتر تشخيص داده كه عيب از مرد مىباشد، اكنون زن مىگويد: «شوهرم فاقد بيضه است». و بدين جهت بچّه دار نشده است، آيا زن مىتواند عقد را فسخ كند؟
جواب: در صورتى كه آگاهى بر اين امر نداشته، مىتواند فسخ كند؛ مگر اين كه بعد از آگاه شدن راضى شده و با او زندگى كرده باشد.
سؤال ٤٤٣. آيا بيمارى ايدز را در هر يك از زن و مرد، از عيوبى كه بتوان عقد نكاح را بدون طلاق فسخ كرد مىدانيد؟
جواب: اگر به گواهى اهل اطّلاع اين بيمارى در مرحلهاى باشد كه موجب سرايت و خطر گردد و شوهر حاضر به طلاق دادن زن نباشد، زن مىتواند طلاق خود را به وسيله حاكم شرع بگيرد و مرد نيز در اينگونه موارد مىتواند زن را طلاق بدهد.
سؤال ٤٤٤. زوجهاى به علّت بيمارى پيسى زوج (بيمارى برص كه در هر دو پا و هر دو دست اوست) از غذا خوردن با زوج و نيز در انجام وظايف زناشويى با او كراهت دارد. حال با توجّه به اين كه بيمارى زوج مسلّم و مبتنى بر گواهى