احكام خانواده - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٤ - طلاق خُلْع

جواب: در طلاق خلع هر مقدار باشد اشكال ندارد.

سؤال ٩٤٣. آيا طلاق خلع (با توجّه به بذل مال) عقد است، يا ايقاع؟ اگر عقد است، الفاظ ايجاب و قبول آن چيست؟

جواب: نوعى عقد است، كه الفاظ آن را در توضيح المسائل در بحث خود نوشته‌ايم.

سؤال ٩٤٤. آيا در تقاضاى طلاق خلع، كه از ناحيه زوجه مطرح مى‌شود، كراهت و نفرت، بايد كراهت ذاتى باشد، يا كراهت عرضى نيز موجب جواز طلاق خلع است؟

جواب: هرگونه كراهتى سبب طلاق خلع مى‌شود.

سؤال ٩٤٥. با عنايت به اين كه زن در عدّه طلاق خلع نفقه ندارد، آيا بذل نفقه ايام عدّه از سوى زوج به عنوان قسمتى از بذل، وجاهت شرعى دارد؟ و آيا اساساً چيزى كه هنوز واجب نشده، مى‌تواند مورد بذل واقع شود؟

جواب: با توجّه به اين كه در ايام عدّه در طلاق خلع نفقه وجود ندارد، چيزى براى بخشيدن محسوب نمى‌شود.

سؤال ٩٤٦. قسمتى از مهريه نيز قبلًا توسّط زوجه مطالبه و وصول شده است، حال زوجه مدّعى بذل كلّ مهريه است، حكم شرع نسبت به مبلغ دريافتى زوجه چيست؟ آيا بايد آن را بازگرداند؟

جواب: مال البذل در طلاق خلع تابع توافق طرفين است؛ بر هر چيزى توافق كنند همان كفايت مى‌كند.

سؤال ٩٤٧. آيا اعلام قبول ما بذل از ناحيه زوج، شرط صحّت طلاق خلع است؟ به عبارت ديگر، آيا اعلام قبول ما بذل از ناحيه زوج شرعاً ضرورت دارد؟

چنانچه زوج قبول ما بذل را اعلام ننمايد، آيا مى‌توان طلاق خلع را به صرف بذل از ناحيه زوجه انجام داد؟