احكام خانواده - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٧ - مشروعيت ازدواج موقّت

تشويق نمود؟

يا اين كه آنها را در برابر بى بند و بارى جنسى آزاد گذاشت، و همان صحنه‌هاى زننده و ننگين كنونى را مجاز دانست؟

و يا اين كه راه سومى را در پيش بگيريم كه نه مشكلات ازدواج دائم را به بار آورد و نه آن بى بند و بارى جنسى را؟

خلاصه اين كه: «ازدواج دائم» نه در گذشته و نه در امروز، به تنهايى جوابگوى نيازمندى‌هاى جنسى همه طبقات مردم نبوده و نيست، و ما بر سر دو راهى قرار داريم:

يا بايد «فحشاء» را مجاز بدانيم (همان طور كه دنياى مادى امروز عملًا بر آن صحه گذارده و آن را به رسميت شناخته).

و يا طرح ازدواج موقت را بپذيريم.

معلوم نيست آنها كه با ازدواج موقت و فحشاء مخالفند چه جوابى براى اين سؤال فكر كرده‌اند؟!

طرح ازدواج موقت، نه شرائط سنگين ازدواج دائم را دارد كه با عدم تمكن مالى يا اشتغالات تحصيلى و مانند آن نسازد، و نه زيان‌هاى فجايع جنسى و فحشا را در بر دارد.