اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٧٤ - وضعیت ایران و ملاحظات امنیتی منطقه ای

سند شماره (٤٣)

از : سفارت آمریکا در تهرانتاریخ : ٣ ژانویه ١٩٧٩ ١٣ دی ١٣٥٧

به : وزارت خارجه واشنگتن دی. سی

گزارشگر : لامبراکیس

شماره سند : ١٢٤ ...

موضوع : مقاصد خمینی

١ طبق نظر یک واسطه (که قابلیت اطمینان به او تصدیق نشده است) نامزد خمینی برای ریاست دولت

اسلامی، وقتی که با پیروزی باز می گردد، دکتر سید علی شایگان، حامی برجسته مصدق می باشد. او از

طرق دکتر یزدی و بنی صدر که هر دو نیز دست چپی می باشند حمایت می شود.

٢ پرونده های سفارت نشان می دهد که شایگان (حدوداً همسن خمینی می باشد) یکی از آخرین

رابطهای مصدق و آیت اللّه کاشانی (خمینی آن زمان) درست هنگامی که کاشانی از مصدق جدا می شد بود.

(یک جدایی که به طور مؤثری به سقوط نهائی مصدق کمک کرد). وقتی که این گزارش اخیراً با یک

پروفسور آمریکایی مسافر که روابط خوبی با مخالفین دارد در میان گذارده شد، او در بابت این فکر ابراز

بیزاری کرد و شایگان را به عنوان یک شخص شدیداً کوته فکر و غیرقابل انعطاف توصیف کرد.

٣ همان واسطه به رایزن سیاسی گفت که خمینی لیستی از حداقل ٠٠٠/٦١ ایرانی در دست دارد که او

آنها را متهم به فساد یا دیگر کارهای خلاف قانون می کند. مفهوم قوی این موضوع این است که این

اشخاص اگر افراد خمینی امور را تحویل بگیرند تصفیه می شوند.

(نظریه: این اولین بار است که ما چیزی در مورد چنین لیستی شنیده ایم و می تواند جعلیات جناح زاهدی

باشد، ولی لزوماً این طور نیست.

سولیوان

وضعیت ایران و ملاحظات امنیتی منطقه ای

سند شماره (٤٤)

محرمانه

تاریخ : ٦ ژانویه ١٩٧٩ ١٦/١٠/١٣٥٧

از : وزارت آمریکا ابوظبی، دوحه، کویت، جده، منامه، مسقط، ظهران، تهران، ریاض

شماره سند : ٣٧٣٢

موضوع : وضعیت ایران و ملاحظات امنیتی منطقه ای

١ تمام متن محرمانه است.

٢ ما می پنداریم هر گفتگویی که شما ممکن است با دولت میزبان در مورد وضعیت ایران داشته باشید

می تواند در حول ملاحظات امنیتی کشورهای عرب در طرف دیگر خلیج، به دنبال تحولات ایران باشد.

البته در چنین گفتگوهایی شما می توانید آنها را از علاقه مستمر ایالات متحده و ملاحظه برای خلیج و

ثبات شبه جزیره عربستان مطمئن سازید.

٣ در حالی که در طول سالیان رژیمهای میانه رو شبه جزیره به مقدار زیادی راجع به نگرانیهای امنیتی

خود با ایالات متحده صحبت کرده اند. ولی اغلب آنها به مبهم گویی در تشریح و شاید حتی در تحلیل آنچه