اسناد لانه جاسوسی آمریکا - دانشجویان مسلمان پیرو خط امام - الصفحة ٥١٤ - انتصاب سفیر جدید شوروی در ایران
سند شماره ٢٣٤
محرمانه - اطلاعات امنیتی٢٧ ژوییه ١٩٥٣- ٥ مرداد ١٣٣٢
از: وزارت امور خارجه آمریکا به: سفارت آمریکا، تهران
مرجع: گزارش سفارت تهران - الف ١٥-١٧ ژوییه ١٩٥٣
[موضوع]: انتصاب سفیر جدید شوروی در ایران
عطف به تلگرام مورخ ١٥ ژوییه سفارت در ارتباط با انتصاب آناتولی آی. لاورنتیف به سمت سفیر شوروی در ایران به جای آی. وی. سادچیکف. اطلاعات بیوگرافی زیر جهت اطلاع سفارت ارسال می گردد.
لاورنتیف از تاریخ ژوییه ١٩٥٢ سفیر شوروی در بخارست بوده و قبلاً نیز در سمت سفیر در پراگ (نوامبر ١٩٥١ تا ژوئن ١٩٥٢) و بلگراد (١٩٤٦ تا ١٩٤٩)، خدمت کرده است. سادچیکف قبل از مأموریت در ایران عهده دار سفارت شوروی در بلگراد بود و با اعزام شدنش به تهران، لاورنتیف جانشین او در بلگراد شد.
مأموریت لاورنتیف در چکسلواکی و رومانی با تغییرات عمده ای در سلسله مراتب رهبری این کشورها مصادف شد.
او که در بین سال های ١٩٤٩ تا ١٩٥١ معاون وزارت امور خارجه شوروی بود در مأموریت های دیپلماتیکی که با فرستادگان و امور کشورهای اقماری در ارتباط بود، شرکت داشت. بنابراین او فرد با تجربه ای در امور بالکان و متخصص دکترین تیتو است.
لاورنتیف که در سال ١٩٠٤ به دنیا آمده است، با سایر دیپلمات های برجسته شوروی (یعنی گرومیکو، مالیک، پوشکین، لاوریشهف) از نسل بعد از انقلاب به حساب می آید، و در رشته اقتصاد و علوم فنی درس خوانده است.
او در سال ١٩٣١ از مؤسسه مولوتف انرژتیکس در مسکو فارغ التحصیل شده و یک ریاضی دان و متخصص هیدرودینامیک است. لاورنتیف پس از دو سال کار در شورای عالی اقتصاد ملی، نامزد علوم فنی و استاد مدعو مؤسسه مولوتف شد.
لاورنتیف در سال ١٩٣٨ عضو کمیساریای صنایع سنگین خلق شوروی و در سال ١٩٣٩ نایب رئیس شورای فنی کمیساریای نیروگاههای برق و صنایع الکتریکی خلق شوروی شد. او برای مدت کوتاهی در سال ١٩٣٩، در سمت رئیس بخش اروپای شرقی کمیساریای وزارت امور خارجه خلق شوروی خدمت کرد.
پس از انعقاد پیمان شوروی با نازی ها در اوت ١٩٣٩، لاورنتیف به بالکان اعزام شد، و ابتدا در سمت وزیر مختار در بلغارستان و سپس (ژوئن ١٩٤٠) در سمت وزیر مختار در رومانی خدمت کرد و تا زمان حمله آلمان ها به شوروی در ژوئن ١٩٤١ در پُست اخیر ماند. از سال ١٩٤١ تا ١٩٤٣ در سمت معاون مسئول خبرگزاری تاس، و بین سالهای ١٩٤٣ تا ١٩٤٤ درپُست ریاست اداره اول اروپا (فرانسه- سوئیس و کشورهای جنوب [اروپا]) و سپس ریاست