وزارتخانه های مربوطه پیش از برگزاری این جلسه، اطلاعات و راهنمایی هایی در اختیار ما قرار دهند. در زیر سئوالات و توضیحاتی که درباره موارد مذکور در یادداشت وزارت امور خارجه ایران داریم، برایتان ارسال می گردد:

-الف. ما درباره وضعیت ٣٠ لوله یدکی توپ های ١٧٥ م.م. هیچ اطلاعی نداریم.

- ب. طبق سوابقی که درسفارتخانه داریم، خودروهای ام-١٥١ و ام-١٥٢ (ام-١٥١-ای٢) به ایران تحویل شده اند. آیا سوابقی از این مسئله وجود دارد؟

- پ. تجهیزات ش.م.ر. قبلاً به معاون وزارت دفاع ایران اطلاع داده شده بود که تجهیزات فوق در ایالات متحده توقیف شده اند. آیا تغییر در این وضعیت حاصل شده است؟

- ت. ٩٩ دستگاه جیپ. این مسئله چندان جدید نیست. تلکس هیأت مستشاری نظامی به شماره ٠١١٢٤٧ز مورخ ١ اوت ١٩٧٩ با موضوع تقاضا برای اطلاعات و راهنمایی های بیشتر.

- ث. قطعات و لوازم یدکی برای کلیه وسائل موجود در صورت لزوم. فکر می کنیم این مورد مربوط به قراردادهای جدید پشتیبانی باشد.

- ج. ٨ فروند هواپیمای آر.اف-٤ ای با لوازم مربوطه. این مورد احتمالاً شامل چند مسئله است:

(١) هزینه های بالای خاتمه قرارداد که پول زیادی از آن به صندوق مسترد نشده است.

(٢) آیا اگر پرداخت جدیدی صورت گیرد، می توان تولید این هواپیماها را از سر گرفت؟

(٣) چنانچه این هواپیماها خریداری شوند، افزایش هزینه ها به سبب خاتمه قراردادها و افزایش تورم با گذشت زمان چقدر خواهد بود؟

(٤) چه اتفاقی برای لوازمی می افتد که بخشی از آنها تولید شده اند؟

- چ. بهسازی هواپیماهای سی-١٣٠ و اف-٤. نمی دانیم دقیقاً چه چیزی مد نظر ایرانی هاست، ولی فکر می کنیم منظور آنها سرویس کلی آماد فنی و تعمیرات است. به اعتقاد ما زمان زیادی طول می کشد تا صنایع هواپیمایی ایران توانایی انجام کار در سطح آماد فنی را دوباره به دست آورد. آیا تأسیسات آماد فنی که تحت کنترل نیروی هوایی ایالات متحده است می تواند این بار کاری را جذب کند؟

- ح. آموزش پشتیبانی قطعات و لوازم یدکی کلیه وسائل موجود در صورت لزوم. اصلاً منظور ایرانی ها را درک نمی کنیم. شاید منظورشان این باشد:

(١) آموزش در ایالات متحده برای تکنسین ها و مدیران؛

(٢) تیم های TDY به منظور حل مشکلات لجستیک؛ هرچند در این مرحله غیرمحتمل است، درخواست های بیشتر برای آموزش تکنسین ها، غیرنظامیان یا نظامیان.