ايشان در زندگيش مبالغ زيادى مقروض بود، با وجود آن‌كه خانه‌اى دو اتاقه اجاره نمود، در عين حال تهيه امكانات براى زندگى برايش مشقّت داشت. امرار معاش او از راه تأليف كتاب خصوص الميزان صورت مى‌گرفت كه بسيار كم بود، در همين سال‌هاى واپسين زندگى با وسايل عمومى رفت و آمد مى‌نمود امّا چون در راه خداوند فداكارى نمود و خالصانه به اين راه گام نهاد، پروردگار چنان به وى و آثارش بركت داد كه اگر كسى بخواهد در اعتقادات، تفسير و حكمت تعمّق كند نمى‌تواند خود را از آثار و محصولات فكرى و علمى وى بى‌نياز ببيند، خداوند كسى را كه اين‌گونه بر ساحل قرآن و عترت گام برمى‌دارد چنين مشمول عنايت‌ها و كمك‌هاى عينى قرار مى‌دهد.

هنگامى كه بعضى از شاگردان به ايشان پيشنهاد كردند كه اسفار را تلخيص كند تا بيشتر قابل استفاده باشد، رنگ چهره‌اش برافروخته شد و با اشاره به ايشان فهماند كه توان خريد يك دوره كتاب اسفار را ندارد كه آن را خلاصه نمايد![١]

[١] محمدهادى ميلانى در شامگاه محرم ١٣١٣ ه‌.‌ق در نجف ديده به جهان گشود. او پس از فراگيرى علوم مقدماتى، دروس سطح را نزد شيخ ابراهيم ساليانى، آقا سيد جعفر اردبيلى، حاج شيخ ميرزا على ايروانى، آقا شيخ غلامعلى قمى و شيخ ابوالقاسم مامقاتى (دائى‌اش) تكميل كرد و دروس خارج فقه و اصول را از محضر آيات عظام سيد ابوالحسن اصفهانى، ميرزا محمدحسين نائينى و آقا ضياءالدين عراقى بهره برد و به درجه اجتهاد نائل گرديد. در علوم عقلى و تفسير نيز مهارت‌هايى بدست آورد و در اين زمينه‌ها حوزه درسى آيات محترم شيخ محمدحسين اصفهانى و شيخ محمدجواد بلاغى را مغتنم شمرد. او بعدها با علامه طباطبايى مباحثه و مناظره داشت.

جلسه درسى ايشان در حوزه نجف بسيار باشكوه و حاوى امتيازاتى فراوان بود و دقت عقلى، تبيين قوى مسايل و تسلط بر مبانى فقهى و اصولى در امر تدريس موجب شهرت او گشت و در مدت دو دهه تدريس شاگردان نام‌آورى تربيت كرد كه هركدام در زمره مراجع تقليد و فقهاى فرزانه بوده و مى‌باشند. او آثارى در فقه، اصول، كلام و اعتقادات، تاريخ، سيره و تفسير تأليف نموده است ولى مهم‌ترين اثرش «محاضرات فى الفقه الامامية» در ده جلد مى‌باشد كه نمايان‌گر وسعت فكرى او در زمينه‌هاى گوناگون فقهى است.

وى در ذيحجه ١٣٧٣ ه‌.‌ق (١٣٣٤ شمسى) به مشهد آمد و نسبت به احياى حوزه علميه اين شهر اهتمام ورزيد. در ايام مرجعيت آيت‌الله ميلانى به خصوص سال‌هاى اقامتش در مشهد مقدس شخصيت‌هاى برجسته‌اى از جهان اسلام به ديدارش شتافتند و از نظرات او درباره مسايل مذهبى، سياسى و فرهنگى مسلمانان آگاهى يافتند. او در نهضت امام خمينى و ستيز با استبداد رژيم پهلوى نيز تأثيرگذار بود و در خط مقدم مبارزه قرار گرفت و با صدور پيام‌ها، اعلاميه‌ها و نگارش نامه‌هايى و نيز موضع‌گيرى‌هاى جدّى و مهم در هدايت حركت‌هاى مردم عليه ظلم و تجاوز نقش عمده‌اى بر عهده داشت. آن مرجع بيدار و بااخلاص در جمعه ١٧ مرداد ١٣٥٤ هجرى قمرى به سراى باقى شتافت و پيكرش در جوار بارگاه قدس رضوى مشهد دفن گرديد. (گلى‌زواره)