تماشاي فرزانگی و فروزندگی - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٩٦ - محصول اخلاص
حركت بودند و ما با ايشان برخورد مىنموديم، سلامى مىكرديم و علاّمه جواب كوتاهى مىدادند و اصلا توجه نمىنمودند كه سلام كننده چه كسى بود؟ مگر كسى بسيار نزديك مىرفت و سؤالى مىكرد كه ناگزير مىشدند به او توجّه كنند امّا عمق دلشان معطوف به جاى ديگرى بود. در هر حال آنچه درباره ايشان شنيديم و در آثارشان نيز مشاهده كرديم اين است كه آن مفسّر حكيم از برجستهترين شاگردان عارف نامدار آيتالله سيد على قاضى طباطبايى،[١] استاد معروف اخلاق و عرفان در نجف، بودند و علامه از بنى اعمام و دستپروردگان آن مرحوم به شمار مىآمدند. مرحوم قاضى در مراتب معنوى، سير و سلوك به كمالاتى ويژه دست يافته بود، اينها مسايلى بود كه ما مىتوانستيم درك كنيم امّا حقيقت مراتبى كه ايشان به آن نائل شدند در اين مبحث نمىگنجد و از حد فهم مثل بندهاى خارج است.
محصول اخلاص
نكتهاى ديگر را هم لازم ديدم برايتان بيان كنم، ايشان (علامه) از استاد اخلاقشان نقل كردهاند اگر كسى ضمانت كند نمازش را اول وقت به جاى
[١] عارف معروف آيتالله سيد على قاضى در سال ١٢٨٥ ه.ق ديده به جهان گشود، ميرزا موسى تبريزى، پدر گراميش سيد حسين قاضى، ميرزا محمد على قراچه داغى و ميرزا محمد على تبريزى از استادان وى در ايران هستند، وى در نجف اشرف محضر آخوند خراسانى، ميرزا حسين تهرانى، علامه مامقانى و سيد محمدكاظم يزدى را درك كرد و حوزه معنوى شيخ محمد بهايى و سيد احمد كربلايى را مغتنم شمرد، علاوه بر علامه، شهيد دستغيب، آيتالله بهجت، محمدتقى آملى، علىاكبر مرندى و... از شاگردان اويند، وى در سال ١٣٦٦ ه.ق رحلت نمود.