تماشاي فرزانگی و فروزندگی - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٧٣ - پرهيز از تأويل هاى سليقه اى
اجمالا اين اندازه مىفهمم كه ايشان براى نگارش اين كتاب از يك تأييد خاص و توفيق ويژه برخوردار بود.
پرهيز از تأويلهاى سليقهاى
تفسير الميزان ويژگىهاى زيادى دارد كه نياز به جاى بحث، دقت و ريزبينى دارند، از يك طرف كوشش بر اين بوده كه در مورد مطالب حاشيهاى و كماهميت، كمتر بحث شود و يا با اشارهاى كوتاه از آنها عبور كنند. مثلا بحثهاى ادبى وسيعى در اغلب تفاسير شيعه و سنّى ديده مىشود ولى علامه به قدر نياز و در حد ضرورت به چنين مباحثى پرداختهاند و به شكل گسترده و وسيع در بحثهاى لفظى و ظرايف ادبى وارد نشدهاند.
همچنين گروههايى از مفسّرين تحت تأثير مكتبهاى فلسفى و عرفانى يا تحت تأثير علوم تجربى غربى نوعى تأويل را درباره قرآن به كار بردهاند اما ايشان كوشيدهاند از اين روند هم اجتناب كنند و اگرچه نكات جالب و لطيف عرفانى را مطرح مىكردند اما سعى مىنمودند به حدّى باشد كه از ظاهر آيات تجاوز نكند.
اگر مىخواستند به تناسب آيه مطلبى را بيان كنند كه از ظواهر آن نمىشد استفاده كرد، تحت عنوان بحث مستقلى مطرح مىكردند و به عنوان تفسير آيه نمىآوردند. گاهى عناوينى مانند بحث فلسفى در تفسير هست كه آن نكته علمى و فلسفى هم با دقت از آيه استفاده مىشود امّا ظاهر عرفى با آن موافق نمىباشد. ايشان اصرار نمىكرد كه اين را پاى