جامى از زلال كوثر
(١)
مقدمه
١١ ص
(٢)
فصل يكم
١٥ ص
(٣)
فاطمه، شب قدر عارفان
١٦ ص
(٤)
فاطمه، كوثر بي كرانه
١٩ ص
(٥)
فاطمه، حقيقتى يگانه
٢٢ ص
(٦)
فاطمه، طلايه دار شفاعت
٢٨ ص
(٧)
طراوت بخشى ايمان دين باوران
٥٠ ص
(٨)
گسترش فرهنگ شهادت و پرورش شهادت طلبان
٥٦ ص
(٩)
تقويت روحيه شهادت طلبى
٥٩ ص
(١٠)
الگوسازى و الگودهى از سيره معصومان
٦١ ص
(١١)
فصل سوم
٦٥ ص
(١٢)
اسوه پذيرى از سيره فاطمى
٦٥ ص
(١٣)
اهميت اسوه پذيرى
٦٧ ص
(١٤)
انواع اسوه پذيرى
٦٧ ص
(١٥)
خطاها در اسوه پذيرى
٦٨ ص
(١٦)
1 اشتباه در تشخيص مصداق كمال
٦٩ ص
(١٧)
2 اشتباه در تعيين اسوه كامل
٦٩ ص
(١٨)
3 اشتباه در حد و مرز الگوپذيرى
٦٩ ص
(١٩)
آفت هاي اسوه پذيرى
٧٠ ص
(٢٠)
1 الگوپذيرى مطلق از آبا و اجداد
٧٠ ص
(٢١)
2 بهره گيرى از ويژگي؛هاى روانى، عاطفى، اجتماعى
٧٣ ص
(٢٢)
اسوه پذيرى از چشم انداز قرآنى
٧٤ ص
(٢٣)
1 معرفى اسوه حسنه
٧٤ ص
(٢٤)
2 اسوه دِهى از سيره پيامبران
٧٥ ص
(٢٥)
3 الگودهى از سيره ابراهيم و پيروان او
٧٥ ص
(٢٦)
4 تشويق به اسوه پذيرى از مؤمنان صالح
٧٦ ص
(٢٧)
5 الگوسازى در قالب داستان و تمثيل
٧٧ ص
(٢٨)
فاطمه، استمرارِ اسوه حسنه
٧٩ ص
(٢٩)
فاطمه، حجت و الگوى امامان
٨٠ ص
(٣٠)
عوامل تأثيرگذار بر شخصيت اسوه ها
٨٢ ص
(٣١)
1 وراثت
٨٢ ص
(٣٢)
3 گذشت زمان (سن)
٨٤ ص
(٣٣)
اختيار، مهم ترين عامل تأثيرگذار
٨٧ ص
(٣٤)
زهرا در سجاده بندگى
٩٩ ص
(٣٥)
زهرا در حجله گاه پوشيدگى
١٠٥ ص
(٣٦)
1 پرهيز از همه نامحرمان
١٠٦ ص
(٣٧)
2 بهترين سيره براى بانوان
١٠٧ ص
(٣٨)
الف) دقّت در متن حديث
١٠٨ ص
(٣٩)
زهرا در عرصه تلا ش پيشگى
١٢٠ ص
(٤٠)
جرعه اى از زلال بي مثال كوثر
٢٠٤ ص
(٤١)
سيماى زهرا در بيان ذرّيه زهرا
٢٠٦ ص
(٤٢)
روز ولادتش، روز زن
٢٠٨ ص
(٤٣)
فاطمه، نمونه و الگوى جهانيان
٢٠٩ ص
(٤٤)
فضيلت بي نهايت فاطمه
٢١١ ص
(٤٥)
فاطمه، مجمع جلوه هاى جمال و جلال الهى
٢١٣ ص
(٤٦)
فاطمه، حقيقت و باطن ليلةالقدر
٢١٤ ص
(٤٧)
سقف خانه فاطمه، عرش ربّ العالمين
٢١٤ ص
(٤٨)
صحيفه فاطميه، افتخار شيعيان
٢١٥ ص
(٤٩)
تسبيحات حضرت زهرا، افضل تعقيبات نماز
٢١٥ ص
(٥٠)
حُجره فاطمه، پرورشگاه زبدگان اولاد آدم
٢١٥ ص
(٥١)
ب) توجه به مرز ميان مسايل حقوقى و اخلاقى
٢١٩ ص
(٥٢)
د) دقت در سيره ديگر زنان مورد تأييد پيامبر
٢٢١ ص
(٥٣)
زهرا در جلوگاه وارستگى
٢٢٣ ص
(٥٤)
انوار جمال يار
٢٤٨ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص

جامى از زلال كوثر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٢٥ - زهرا در عرصه تلا ش پيشگى

نمود؛ همو كه يَتْلُواْ عَلَيْهِمُ ءَايَاتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتَاَبَ وَ الْحِكْمَةَ؛[١] آيات قرآن را براى مردم تلاوت مي‌فرمود (تا الفاظش را ياد بگيرند)، به تزكيه و تهذيب ايشان مي‌پرداخت و قرآن و حكمت را به مردم تعليم مي‌داد (تا حقيقت قرآن را بياموزند).

آرى، او همچون پدرش، مربى اخلاق بود و معلم قرآن؛[٢] مقامى كه تنها از آنِ پيامبر و اهل‌بيت پاک‌نهاد او است.

او، عمرى را با تلاشى بي‌امان، در نهايت مهربانى و دلسوزى به تعليم و تبليغ معارف دين و تربيت دين‌باوران پرداخت؛ چرا كه روح او از جنس همان روحى است كه خداوند رحمان در وصف او چنين مي‌فرمايد: لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ اَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَئُوفٌ رَحِيمٌ؛[٣] به راستى كه پيامبرى از ميان خودتان به سوى شما آمده است كه رنج‌هاى شما بر او سخت گران است؛ سخت مايل به هدايت شماست و بر مؤمنان رئوف و مهربان است.

زهرا، ميراث‌دار عطوفت و حكمت نبوى است. وجود او، همچون وجود رسول خدا، سراسر نورانيت و لبريز از عطوفت است.

گفتار او همه عين حكمت و درايت و سرچشمه نور و معرفت است؛ چرا كه پاره همان وجودى است كه هرگز از روى هواى نفس سخن نمي‌گويد و كلام او جز وحى و الهام الهى چيزى نيست: وَ مَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْىٌ يُوحَى عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَى؛[٤] هرگز از

١. جمعه (٦٢)، ٢.

٢. تعليم قرآن، صرف خواندن و آموزش الفاظ نيست؛ چرا كه خواندن قرآن براى يادگيرى ديگران، همان تلاوت است. منظور از تعليم قرآن، فهمانيدن معانى آن است و تعليم آنچه خود مردم نمي‌فهمند: يُعَلِّمُكُمْ مَا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ» (بقره(٢): ١٥١) در آيه ديگرى مي‌فرمايد: «وَ اَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ مَا نُزِّلَ إِليْهِمْ؛ ما اين قرآن را بر تو نازل كرديم تا آياتش را براى مردم تبيين نمايى (نحل(١٦): ٤٤): از اين آيات معلوم مي‌شود كه آيات قرآن به تبيين احتياج دارد و وظيفه پيامبر(صلى الله عليه وآله) تبيين آن‌هاست كه اين تبيين مسلماً غير از تلاوت است. ما شيعيان معتقديم كه اين مقام براى معصومان(عليهم السلام)هم ثابت است و مقام معلمى قرآن، از آنِ پيغمبر اكرم(صلى الله عليه وآله)و ائمه اطهار(عليهم السلام)است. با الهام از معارف قرآن (٣-١)، آيت‌الله مصباح يزدي: پاورقى ص ٦.

٣. توبه (٩): ١٢٨.

٤. نجم (٥٣): ٣-٥.