جامى از زلال كوثر
(١)
مقدمه
١١ ص
(٢)
فصل يكم
١٥ ص
(٣)
فاطمه، شب قدر عارفان
١٦ ص
(٤)
فاطمه، كوثر بي كرانه
١٩ ص
(٥)
فاطمه، حقيقتى يگانه
٢٢ ص
(٦)
فاطمه، طلايه دار شفاعت
٢٨ ص
(٧)
طراوت بخشى ايمان دين باوران
٥٠ ص
(٨)
گسترش فرهنگ شهادت و پرورش شهادت طلبان
٥٦ ص
(٩)
تقويت روحيه شهادت طلبى
٥٩ ص
(١٠)
الگوسازى و الگودهى از سيره معصومان
٦١ ص
(١١)
فصل سوم
٦٥ ص
(١٢)
اسوه پذيرى از سيره فاطمى
٦٥ ص
(١٣)
اهميت اسوه پذيرى
٦٧ ص
(١٤)
انواع اسوه پذيرى
٦٧ ص
(١٥)
خطاها در اسوه پذيرى
٦٨ ص
(١٦)
1 اشتباه در تشخيص مصداق كمال
٦٩ ص
(١٧)
2 اشتباه در تعيين اسوه كامل
٦٩ ص
(١٨)
3 اشتباه در حد و مرز الگوپذيرى
٦٩ ص
(١٩)
آفت هاي اسوه پذيرى
٧٠ ص
(٢٠)
1 الگوپذيرى مطلق از آبا و اجداد
٧٠ ص
(٢١)
2 بهره گيرى از ويژگي؛هاى روانى، عاطفى، اجتماعى
٧٣ ص
(٢٢)
اسوه پذيرى از چشم انداز قرآنى
٧٤ ص
(٢٣)
1 معرفى اسوه حسنه
٧٤ ص
(٢٤)
2 اسوه دِهى از سيره پيامبران
٧٥ ص
(٢٥)
3 الگودهى از سيره ابراهيم و پيروان او
٧٥ ص
(٢٦)
4 تشويق به اسوه پذيرى از مؤمنان صالح
٧٦ ص
(٢٧)
5 الگوسازى در قالب داستان و تمثيل
٧٧ ص
(٢٨)
فاطمه، استمرارِ اسوه حسنه
٧٩ ص
(٢٩)
فاطمه، حجت و الگوى امامان
٨٠ ص
(٣٠)
عوامل تأثيرگذار بر شخصيت اسوه ها
٨٢ ص
(٣١)
1 وراثت
٨٢ ص
(٣٢)
3 گذشت زمان (سن)
٨٤ ص
(٣٣)
اختيار، مهم ترين عامل تأثيرگذار
٨٧ ص
(٣٤)
زهرا در سجاده بندگى
٩٩ ص
(٣٥)
زهرا در حجله گاه پوشيدگى
١٠٥ ص
(٣٦)
1 پرهيز از همه نامحرمان
١٠٦ ص
(٣٧)
2 بهترين سيره براى بانوان
١٠٧ ص
(٣٨)
الف) دقّت در متن حديث
١٠٨ ص
(٣٩)
زهرا در عرصه تلا ش پيشگى
١٢٠ ص
(٤٠)
جرعه اى از زلال بي مثال كوثر
٢٠٤ ص
(٤١)
سيماى زهرا در بيان ذرّيه زهرا
٢٠٦ ص
(٤٢)
روز ولادتش، روز زن
٢٠٨ ص
(٤٣)
فاطمه، نمونه و الگوى جهانيان
٢٠٩ ص
(٤٤)
فضيلت بي نهايت فاطمه
٢١١ ص
(٤٥)
فاطمه، مجمع جلوه هاى جمال و جلال الهى
٢١٣ ص
(٤٦)
فاطمه، حقيقت و باطن ليلةالقدر
٢١٤ ص
(٤٧)
سقف خانه فاطمه، عرش ربّ العالمين
٢١٤ ص
(٤٨)
صحيفه فاطميه، افتخار شيعيان
٢١٥ ص
(٤٩)
تسبيحات حضرت زهرا، افضل تعقيبات نماز
٢١٥ ص
(٥٠)
حُجره فاطمه، پرورشگاه زبدگان اولاد آدم
٢١٥ ص
(٥١)
ب) توجه به مرز ميان مسايل حقوقى و اخلاقى
٢١٩ ص
(٥٢)
د) دقت در سيره ديگر زنان مورد تأييد پيامبر
٢٢١ ص
(٥٣)
زهرا در جلوگاه وارستگى
٢٢٣ ص
(٥٤)
انوار جمال يار
٢٤٨ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص

جامى از زلال كوثر - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٥٦ - گسترش فرهنگ شهادت و پرورش شهادت طلبان

سرازير مي‌شود؛ اطمينان، سكينه، آرامش و اميد در انسان به وجود مي‌آيد. هر مجموعه‌اي كه اين خصوصيات را داشته باشد مي‌تواند از تمام موانع عبور كند[١]

گسترش فرهنگ شهادت و پرورش شهادت‌‌‌طلبان

قرآن، اين فرجامين كتاب انسان پرورى، نيل به سعادت و رستگارى را هدف و مطلوب نهايى انسان معرفى مي‌فرمايد و از ميان تمام راه‌هاي موجود «تزكيه نفس» را مؤثرترين و بلكه تنها راه رسيدن به آن هدف نهايى، مي‌داند:

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى؛[٢] به يقين كسى كه پاكى جست (و خود را تزكيه كرد)، رستگار شد.

قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زکي‌ها؛[٣] به يقين هر كه نفس خود را پاك و تزكيه كرده، رستگار شده است.

آرى، از چشم‌انداز قرآنى، در وراى فلاح و رستگارى هدفى گران‌بهاتر و ارزشمندتر وجود ندارد و اين در حالى است كه دستيابى بدين هدف والا جز از راه «تزكيه و تهذيب نفس» ممكن نيست.[٤] در عرصه «تزكيه و تهذيب نفس» راه‌ها و شيوه‌هايي پرشمار وجود دارد. در ميان اين شيوه‌هاي گونه‌گون، راه‌هايي كوتاه و ميان‌بُر يافت مي‌شود كه رهپويان خويش را يك‌شبه به صد سالْ ره پيمودگان مي‌رساند. در ميان تمام راه‌هاي ميان‌بُر براى صعود به ستيغ رفيع تهذيب نفس، کوتاه‌ترين و در عين حال مطمئن‌ترين و بي‌خطرترين راه «كسب آمادگى براى شهادت و فدا كردن تمام هستى خويش در راه خدا» است.

همه پيام‌آوران الهى، تبليغ گر اين بينش والا بوده‌اند كه زندگانى دنيا، نه اقامتگاه كه گذرگاهى پرخطر است. آدمى در زندگانى دنياى خويش يكسره در حركت و سفر است؛ سفرى خطرخيز از هيچ به همه چيز؛ سفر از عالم فانى به ملك باقى و تعالى.

آدميان در مواجهه با چنين بينشى به دو دسته تقسيم مي‌شوند: اندك‌شمارى از ايشان


[١] از فرموده‌هاي مقام معظم رهبرى در جمع اساتيد و دانشجويان دوره پنجم طرح ولايت. هفته‌نامه پرتو: شماره ٥٦. [٢] اعلى (٨٧): ١٤. [٣] شمس (٩١): ٩. [٤] براى اطلاع بيشتر مراجعه فرماييد به: اخلاق در قرآن، آيت‌الله مصباح يزدى: ص ٣٣.