همسر آن مرد، دوباره خدمت حضرت زهرا(عليها السلام) بازگشت و حال زار همسرش را به ايشان گزارش داد. در اين هنگام، لسان پاك حضرت زهرا(عليها السلام) به كلامى لبريز از عطوفت و حكمت، گهربار گرديد كه تا قيام قيامت براى همه محبان اهل‌بيت(عليها السلام) مايه افتخار، اميد و سرور گشته است:

از جانب من به همسرت بگو: چنين نيست كه او گمان كرده است. شيعيان ما از بهترين‌هاي اهل بهشتند و نيز همه دوستان ما و دوستانِ دوستانِ ما و دشمنانِ دشمنانِ ما جملگى در بهشت خواهند بود.

كسانى كه با قلب و زبان تسليم ما اهل‌بيت شده باشند، چنانچه از فرمان‌هاي ما سرپيچى كنند و از نواهى ما و ديگر مهلكات، پرهيز ننمايند، هرچند از شيعيان [ حقيقى و كامل ] ما نيستند، ولى عاقبت از بهشتيان خواهند بود؛ اما بعد از آن كه از گناهانشان پاك و مطهر شوند: يا با بلاها و گرفتاري‌هاي دنيايى يا با انواع سختي‌ها و مشكلات روز قيامت يا پس از چشيدن عذاب در طبقه سطحى جهنم.

و عاقبت به خاطر محبت و دوستىشان با ما، نجاتشان مي‌دهيم و ايشان را به پيشگاه خودمان منتقل خواهيم كرد[١]

از نظرگاه اسلامى،خانواده، هسته مركزى جامعه است. تشكيل خانواده، رهاوردهاى پرارزشى براى مرد و زن به ارمغان مي‌آورد. اولين رهاورد ازدواج، ارضاى صحيح نيازهاى جنسى مرد و زن است. از ديدگاه اسلام تأمين درست نيازهاى جنسى، نه‌تنها به هيچ وجه مذموم نيست بلكه عملى مقدس و پسنديده به شمار مي‌آيد. اسلام، دينى جامع‌نگر است و تأمين هر يك از نيازهاى غريزى و فطرى انسان را تا جايى جايز

١. قَالَتْ فَاطمه (عليها السلام): قُولِى لَهُ: لَيْسَ هَكَذَا، شِيْعَتُنَا مِنْ خِيَارِ أَهْلِ الجَنَّةِ وَ كُلُّ مُحِبِّينا وَ مَوَالِىَ أَوْلِيَائِنَا وَ مُعَادِى أَعْدَائِنَا. وَ المُسْلِمُ بِقَلْبِهِ و لِسَانِهِ لَنا، لَيْسُواْ مِنْ شِيْعَتَنا اِذَا خَالَفُوا أَوَامِرَنَا و نَوَاهِينَا فِى سَائِرِ الْموبِقَات وَ هُمْ مَعَ ذَلِكَ فِى الْجَنَّةِ، وَلَكِنْ بَعْدَ مَا يُطَهِّرُونَ مِنْ ذُنُوبِهِمْ بِالْبَلايَا وَ الرَّزَايَا أَوْ فِى عَرَصَات ِالْقِيَامَةِ بِأَنْوَاعِ شدائِدِهَا أَوْ فِى الطّبَقِ الْأَعْلى مِنْ جَهَنَّمَ بِعَذَابِهَا اِلَى اَنْ نَسْتَنْقِذَهُمْ بِحُبِّنا وَ نَنْقُلَهُمْ اِلَى حَضْرَتِنَا. بحارالانوار: ج ٦٥، ص ١٥٥. لئالى الاخبار: ج ٥، ص ١٥٦. تفسير امام حسن عسگرى(عليه‌السلام): ص ٣٠٨. تفسير البرهان: ج ٤، ص ٢١.