برهان مزبور ظاهرا از ابتكارات خود شيخ است، زيرا در آثار و تأليفات فلاسفه قديم يونان و حكماى اسلامى قبل از ابن سينا براى اثبات وجود نفس و مغايرت آن با جسم، چنين برهانى مشاهده نمى‌شود، فارابى هم كه استاد شيخ بوده و در تكوين عقايد و افكار فلسفى او تأثير و نفوذ زياد داشته، در كتب خود متعرض آن نشده است. با اين حال، پرفسور ژيلسن معتقد است كه ابن سينا عوامل و مبانى فلسفى اين برهان را از افلاطونيان جديد، خاصه از فلوطين و بروقلس‌ [٣] كه از حكماى بنام مدرسه اسكندريه هستند، اخذ و اقتباس كرده، نهايت در سايه قدرت تخيل و ذوق سليم و قريحه شاعرانه خود، آن را بصورت تازه و بديعى بيان نموده است‌ [٤].

پرفسور ژيلسن براى تأييد و اثبات نظريه خود باستدلال سنت اگوستن‌ [٥] درباره اثبات وجود نفس و مغايرت آن با بدن استناد جسته، و معتقد است كه سنت اگوستن فيلسوف متعصب مسيحى، كه در قرن پنجم ميلادى مى‌زيسته، مانند شيخ رئيس تحت تأثير افكار و عقايد افلاطونيان جديد، مخصوصا فلوطين و بروقلس واقع شده است.

فيلسوف مسيحى نيز در مسئله نفس و مغايرت آن با بدن عقيده داشت كه‌

[١] - ابن سينا، چاپ مصر، ص.

[٢] - ابن سينا، چاپ مصر، ص ٩- ١٠

[٣] -Proclus

[٤] -gilson ,Archives ,T ,IV ١٩٢٩ ,P .٤١

[٥] - (ميلادى ٣٥٤- ٤٣٠)St .Augustin