معراجنامه - ابن سينا - الصفحة ٨ - بخش اول

بزبان عربى مطلب خود را بيان نما اين زبان كه تو بان سخن ميگوئى نه زبان اجداد تست نه زبان مسلمين و باز حكايت كنند مرد شاعرى بر صاحب وارد شد و زبان بمدح گشاد و قصيده كه انشاء كرده بود بر خواند بر مدائن ثناها گفته و از عرب جاهليت تكذيب نموده بود صاحب پس از اصغاء اين سخنان لب بگفتار گشود و گفت جائزتك جوازك يعنى جواز مرخصى صله تو است) اما از طرفى ديگر با وجود اينكه ادبيات عرب در دربار آل بويه فوق العاده رواج داشته و عده زيادى از فضلاء و ادباء مثل خاندان- صابى- قاضى تنوخى- و يجن بن رستم كوهيارى و عبد الرحمن صوفى و رازى و يك عده ديگر از فضلاء مقيم آن بوده‌اند مردم ايران يعنى عامه اهالى ولايت بزبان فارسى تكلم مى‌كردند و مسلم است كه اگر در حوزه حكومت آل بويه هم مثل خراسان و سيستان مشوقينى پيدا ميشد ادبيات زبان فارسى در اين نواحى نيز رونقى مى‌گرفت و دليل اينكه مردم اين ولايات بزبان ديگرى جز فارسى آشنا نبوده‌اند علاوه بر شهادت عموم جغرافيون عرب كه در اين اعصار شرح احوال سكنه فارس و خوزستان و كرمان را نوشته‌اند اشاراتى است كه از بعضى گفته‌هاى گويندگان عربى زمان آن ايام بدست مى‌آيد در مقابل نثر فارسى يك عده از فضلاى ايرانى بودند كه بمناسبت استغراق در آداب عربى و عربى بودن اصطلاحات علمى و