معراجنامه - ابن سينا - الصفحة ٣٦ - كتاب
و قرآن) نه مؤمنات اقتراحيه كه هر كسى پيش خود امرى را اقتراح نموده و مدعى رسالت شود اين كارى پس دشوار خواهد بود پس اگر با قبول كردن مؤمن تصديقى عقلى گفتههاى رسول را بعضى دون بعضى عقلى و بعضى دون بعضى تعبدى بداند پاى او در مبدأ سست است علاوه بر مؤمنات كه هر رسول و سفيرى از نزد خدا مىآورد بعضى صفات ديگر در خود رسول موجود است كه ظاهر ميكند معناى رسالت را مانند علم- عدم نسيان- نداشتن سهو و خطا- نداشتن استكشاف- عدم معصيت كبيره و صغيره پس از اين بيان در خصوص محمد بن عبد اللّه گوئيم كه از جمله مؤمنات او قرآن است كه ابقى و اقوى است از بين تصديقنامههاى آن از صانع عالم زيرا كه مؤمنات تصديقى او را چهار هزار و چهار صد و چهل ذكر كردهاند
- كتاب-
هر كس ميداند و اين زمان هم واضح بوده است كه آوردن مثل قرآن محال است از بشر و در قرآن هم باين مطلب اشاره شده آيه ٨٤ سوره نسا أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَ لَوْ كانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلافاً كَثِيراً پس از طرف خداست اقوى دليل براى كتاب آسمانى بودن قرآن تنها نداشتن اختلاف است در تمام كتبى كه بشر تدوين كرده ممكن نيست اختلاف نباشد الا قرآن كه كتاب آسمانى