اوصاف آن‌حضرت با دقت تمام از زبان پيامبر صلى الله عليه و آله و ائمه عليهم السلام بيان شده است. شايد فلسفه اين امر بدان جهت بوده كه با ذكر اين اوصاف جلوى هر كسى را كه قصد داشته ادعاى مهدويت بكند، بگيرند. چرا كه مسأله ظهور امام مهدى در آخر الزمان يكى از ضرورتهاى دينى هم شده بود. واز آنجا كه فراهم آمدن تمام اين صفات و ويژگيها، كه در روايات اسلامى ذكر آنها رفته، در شخص مدّعى مهدويّت امكان‌ناپذير است بنابراين باعث مى‌شود تا دروغ او پيش مردم فاش شود.

درباره اوصاف آن‌حضرت چنين آمده است:

١- رسول خدا صلى الله عليه و آله اوصاف حضرت مهدى را چنين بيان مى‌فرمايد:

«مهدى از من است، او بلند پيشانى است و داراى بينى باريكى است كه ميانش اندك بر آمدگى دارد. مهدى از فرزندان من است. چهره‌اش چون ماه تابان است. چشمان گردى دارد. رنگش، رنگ عربى و بدنش، بدن اسرائيلى است. صورتش مثل دينار (گرد و سرخ) است. دندانهايش چون اره (تيز و براّن) و شمشيرش چون سوزش آتش است».

٢- امام على عليه السلام نيز در توصيف حضرت قائم چنين مى‌فرمايد:

«مهدى ديدگانى مشكى دارد و موهايى پر پشت. او داراى چهره سرخ و پيشانى نورانى است. صاحب خال و علامت است. عالمى است غيور دانائى است كه اخبار گذشتگان را داراست. ساحت و درگاهش از همه‌