و هدايت، و فرو افتادن خوفناك آن در پرتگاه فساد و تجاوز و ستمگرى دليلى آشكار بر اينكه تنها راه تحقق اهداف و آرمانهاى انسان، همان رحمت خداست كه انسان را از تاريكيها به سوى روشنايى بيرون آورد.

اين رحمت تنها در ظهور امام حجت (عج)، دوازدهمين امام از خاندان رسول خدا خاتم پيامبران، و مقتداى راستكاران، متجلّى است.

و ايمان بدين حقيقت راست، در دلهاى مؤمنان شعله‌اى جاويد از آرزو و اميد بر مى‌افروزد، اميد و آرزويى كه در حركت تكاملى انسان به مثابه نيروى محركه او محسوب مى‌شود.

اين اميد الهى است كه با شاخصه «سعى و تلاش» با آرزو و اميد تفاوت مى‌يابد. زيرا سعى براى متحقّق ساختن اين اميد الهى شرطى ضرورى به شمار مى‌رود حال آنكه آرزو و اميد توجيهى است براى ماندن و حركت نكردن.

اين آرزو و اميدى است كه مجاهدان را از تيرگيهاى نا اميدى و يأسى كه شيطان با بهره‌گيرى از شرايط خفقان و اضطراب و ناتوانيهايى مادى در دل آنان راه داده، رهايى مى‌بخشد.

اين اميد و آرزويى است كه بر نگاهها و مواضع فرد منعكس مى‌شود، و بدان رنگى از خوش بينى مثبت مى‌زند و روح بدبينى و گمان و منفى بافى و شكست كه دستگاههاى طاغوت و وسوسه‌هاى طاغوتيان مى‌كوشند آن را در جسم و جان عاملان و كوشندگان راه خدا تزريق كنند، از آنها مى‌راند و مى‌زدايد. شايد به خاطر همين حكمت باشد كه در حديث نبوى‌