مورد وثوق و خواص خليفه بودند. يكى از آنها هم «نحرير» بود. پدرم به آنها دستور داده بود در خانه حسن بن على باشند و اوضاع و احوال او را زير نظر بگيرند. همچنين در پى عده‌اى از پزشكان فرستاده بود و به آنان دستور داده بود كه در خانه امام حسن عسكرى رفت و آمد كنند وهر بام و شام از او پرستارى و مراقبت كنند.

چون دو روز از اين ماجرا گذشت، كسى نزد پدرم آمد و به وى خبر داد كه آن‌حضرت (بيمارى‌اش شدت يافته و) ضعيف شده است. پدرم سوار شد و به خانه آن‌حضرت رفت و به پزشكان دستور داد بخوبى حال آن‌حضرت را تحت نظر بگيرند. همچنين در پى قاضى القضات فرستاد وبه او دستور داد كه پيش او بيايد و ده تن از كسانى را كه به دين و امانتدارى و پرهيز گارى آنان مطمئن است، انتخاب كند و با خود بياورد. آنگاه تمام آنها را به خانه امام حسن فرستاد و بديشان تكليف كرد كه شبانه روز همانجا بمانند. آنها در آنجا بودند تا آنكه امام حسن عسكرى عليه السلام درگذشت. رحلت او چند روز گذشته از ماه ربيع الاوّل سال ٢٦٠ واقع شد. با رحلت او سامراء يكصدا ناله بر مى‌آورد كه ابن الرضا از دنيا رفت.

خليفه عدّه‌اى را به خانه آن‌حضرت فرستاد تا خانه و اتاقها را بازرسى كنند و هر آنچه در خانه است مهر و موم نمايند و نشان فرزند آن‌حضرت را بجويند. همچنين زنانى آوردند كه از حمل و آثار آن آگاه بودند. زنان پيش كنيزهاى امام رفته، يكايك آنها را معاينه كردند. يكى از اين زنان ادعا كرد كه در ميان اين كنيزها، كنيزى است كه نشانه حمل با خود دارد.