اينك از بعد دينى محض در باره اين موضوع گفتگو مى‌كنيم. هر يك از معتقدان به اديان يهودى، مسيحى و اسلامى بر اين باورند كه قدرت خداوند شامل تمام امور و از جمله دراز گردانيدن عمر يكى از افراد بشر مى‌شود. بنابر اين كسى كه بايد در هفتاد سالگى بميرد، خداوند مى‌تواند او را بطور مثال تا هزار سالگى هم زنده بدارد.

آنها عملًا چنين اعتقادى دارند. زيرا هنوز هم بطور اصولى، حيات بسيارى از كسانى كه جلوتر از امام مهدى عليه السلام به دنيا آمده‌اند، مثل خضر، ادريس و عيسى عليهم السلام، را پذيرفته‌اند و عقيده دارند كه آنها در آينده نيز زنده خواهند ماند.

بعلاوه كتابهاى دينى آنان نشانگر آن است كه برخى از افراد بشر در گذشته‌هاى دور مدّت درازى در بين مردم زيسته‌اند. به عنوان مثال آدم بنابر اعتقاد يهود كه در تورات هم بدان اشاره شده، ٩٣٠ سال عمر كرد. در اين باره در تورات آمده است:

«تمام مدّت عمر آدم ٩٤٠ سال بود و آنگاه مرد».

(سفر تكوين، اصحاح پنجم، آيه ٥)

شيت نيز بنابه تصريح تورات ٩١٢ سال زيست:

«تمام مدت عمر شيت ٩١٢ سال بود و آنگاه مرد».

(سفر تكوين، اصحاح پنجم، آيه ٨)