به خاطر همين وضع اجتماعى فلاكت بار، آتش انقلابهاى اجتماعى شعله ور گرديد. يكى از بارزترين اين انقلابها- در دوران امام عسكرى عليه السلام- انقلاب يحيى بن عمر طالبى بود كه در كوفه به وقوع پيوست. يحيى كوفه را متصرف شد و زندانيان را از بند رها كرد. امّا در نهايت اين انقلاب توسط سپاه عبّاسى سركوب شد و رهبر آن نيز به قتل رسيد. روز قتل يحيى در تاريخ جنبش مكتبى، روزى بزرگ است زيرا اين حادثه يكى ديگر از حلقه‌هاى زنجير مصيبتهايى است كه بر خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله وارد آمد. شاعرى در سوگ يحيى اشعارى سروده كه برخى از ابيات آن چنين است:

بكت الخيل شجوها

وبكاه المهند المصقول‌

وبكاه العراق شرقا وغرباً

وبكاه الكتاب والتنزيل‌

والمصلى والبيت والحجر

جميعاً عليه عويل‌

كيف لم تسقط السماء علينا

يوم قالوا ابو الحسين قتيل‌