آرى امام عسكرى عليه السلام بيشتر مدّت رهبرى خويش را در دشوارى و سختى گذارند و اكنون زمان وفات آن حضرت رسيده است: آيا امام به مرگ طبيعى وفات يافت؟ يا آنكه توسط زهر به شهادت رسيد؟

زهر يكى از مشهورترين ابزارهاى ترور در نزد زمامداران آن عهد بوده و ترس آنان نسبت به وجود رهبران دينى محبوبي مثل امام آنها را وا مى‌داشته كه با اتخاذ اين روش ايشان را تصفيه كنند.

دليل ديگر ما بر اتخاذ اين شيوه از سوى خليفه، طرز بر خورد آنان با امام به هنگام بيمارى‌اش مى‌باشد. خليفه به پنج تن از افراد مورد و ثوق خويش گفته بود كه در طول مدّت بيمارى حضرت، همواره با او باشند.

وى همچنين عدّه‌اى پزشك به خاطر آن حضرت طلبيده بود تا وى را شبانه روز همراه باشند... [١]

علّت اين امر چه بود؟ دو علّت مى‌توان براى چنين رفتار شگفت آورى پيدا كرد:

نخست: برائت جستن از مسئوليّت ترور امام در برابر توده‌ها بر حسب ضرب المثلى كه در ميان سياستمداران معروف است: او را بكش و زير جنازه‌اش گريه كن..

دوم: همه مردم و بويژه زمامداران مى‌دانستند كه ائمه اهل بيت عليهم السلام همواره از احترام بسيار توده‌هاى مردم بر خوردارند و شيعه بر اين باور است كه امامت در ميان آنان يكى پس از ديگرى منتقل مى‌شود. و اينك‌

[١] - حياة الامام العسكرى، ص ٢٦٧ به نقل از ارشاد، شيخ مفيد، ص ٣٨٣.