خداوند پيش از او به ما داده، به سوى خود بكشد يا حسينى كه مى‌كوشد آنچه را كه خداوند پيش از او در باره ما نازل فرموده نقض كند و يا حنفى كه به جهل خويش مى‌خواهد شمشير ما خونش را بريزد.

جوان به اوگفت: «آيا باده گسارى و شراب و نى‌ها (موزيك) و غلام بچه‌ها براى تو حلمى باقى گذاشته؟ و چه وقت توبه خانواده من مهربان بودى در حالى كه فدك را كه ارث آنان از رسول خدا صلى الله عليه و آله بود از آنها چاپيدى و اينك ابو حرمله آن را وارث شده است. و امّا اينكه نام پدرم محمّد را ياد كردى بايد بدانى كه تو مى‌خواستى (با بردن نامش) از عزّتى كه خداى و رسولش او را بالا برده بودند پايين بكشانى و به شرفى دست يازى كه از رسيدن به بلنداى آن نا توانى و بدان نمى‌رسى. تو چنانى كه شاعر گفت:

فغض الطرف انك من نمير

فلا كعبا بلغت و لا كلابا