و آيا فقط همين شناخت ما را پيرو آنان و آنها را امام ما مى‌گرداند؟ در اين صورت نشانه اقتداى به آنها چيست؟ اگر يكى از ما را در پيشگاه پروردگار حاضر كنند و خداوند از او بپرسند: پيشوا و يا پيشوايان تو كيانند؟ و او در پاسخ نام پيشوايانش را بر زبان آورد بدون آنكه ويژگيها و كردارها و تعاليم آنان را شناخته باشد، و ائمه عليهم السلام نه تنها اورا نشناسند كه حتى منكر شيعه بودنش شوند، آيا در اين صورت او عذرى پذيرفتنى در نزد خدا دارد؟

من در اين باره ترديد مى‌كنم و احتمال مى‌دهم كه بر دوستداران اهل بيت كه مدعى هوا خواهى خاندان پيغمبر و پيروى از راه و روش اين بزرگوارنند، واجب است كه آنان را به گونه‌اى مورد شناخت قرار دهند كه يمان آنها و ائمه‌