دانشنامه مهدویت و امام زمان عجل الله تعالی فرجه - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٦٨ - شهر کوفه
شهر کوفه
در روایات اسلامی عنوان شده که شهر کوفه (در کشور عراق) مقرّ حکومت حضرت
قائم (عج) خواهد بود. (همان مدرک، ص ٩٤) همانگونه که مقرّ حکومت حضرت علی
علیه السّلام بود. و امام قائم (عج) پس از ظهور از مکّه به مدینه آمده و در
آنجا همراه با دهها هزار نفر از همراهان به سوی کوفه (که به عبارت دیگر،
آن شامل نجف و عراق است)، رهسپار می شوند.
حضرت مهدی (عج) در کوفه به
گونه ای راهها و خیابانها و شهرها و مساجد را توسعه می دهد که خانه های
کوفه به رود کربلا متّصل می شود و مساجد با شکوهی در پشت کوفه ساخته می شود
که هزار در دارد.
امام صادق علیه السّلام در باره کوفه فرمود: «کوفه
باغی از باغهای بهشت است، قبر نوح علیه السّلام و حضرت ابراهیم علیه
السّلام و ٣٧٠ پیامبر دیگر و ٦٠٠ وصیّ و قبر سرور اوصیا حضرت امیرالمؤمنین
علی علیه السّلام در کوفه است.» (هم اکنون نجف اشرف به کوفه متّصل شده
است.) («ارشاد اهل القبله»، ص ٢٠)
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله
فرموده اند: «عصای موسی علیه السّلام و انگشتری سلیمان علیه السّلام و محلّ
اصلی جوشیدن آب در طوفان نوح و محلّ تجمّع پیامبران در مسجد کوفه بوده
است.» («تهذیب» شیخ طوسی، ج ٣، ص ٣٥٢)
شهر کوفه و ساکنان آن بسیار مقدّس
هستند. امام صادق علیه السّلام در باره مردم کوفه فرمود: «مؤمنین کوفه،
حجّت مردم سایر بلاد هستند.»
و همچنین رسول گرامی اسلام منظور از «طور
سینین» که در آیه ٢ سوره تین آمده است را شهر کوفه عنوان کرده که خداوند
اسن سرزمین را اختیار و امتیاز بخشیده است. («ارشاد اهل القبله»، ص ٢٩)
و
همانگونه که امام علی علیه السّلام در خطبه ٤٧ نهج البلاغه فرموده است، هر
ستمگری که به شهر کوفه نظر سوئی داشته باشد، خدا او را گرفتار می سازد و
یا به قتل می رساند.
رجوع شود به واژه: عصائب