دانشنامه مهدویت و امام زمان عجل الله تعالی فرجه - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٢٨ - خاتم الاوصیاء
خاتم الاوصیاء
«خاتم الاوصیاء»، یکی از القاب حضرت مهدیعلیه السلام و به معنای پایان
بخش جانشینان پیامبر اکرمصلی الله علیه وآله است. این لقب ابتدا بر زبان
خود آن حضرت در کودکی - آن گاه که در کودکی لب به سخن گشود - جاری شد.
البته این لقب درباره حضرت علیعلیه السلام نیز به عنوان پایان بخش وصی
آخرین پیامبرصلی الله علیه وآله به کار رفته است. [١] .
طریف ابونصر
گوید: «بر صاحب الزّمانعلیه السلام وارد شدم؛ آن حضرت فرمود: برای من صندل
احمر (نوعی چوب) بیاور. پس برای ایشان آوردم؛ آن حضرت به من رو کرد و
فرمود: آیا مرا میشناسی؟ گفتم: بله سپس فرمود: من کیستم؟ عرض کردم: شما
آقای من و فرزند آقای من هستید. پس آن حضرت فرمود: مقصودم این نبود! گفتم:
خداوند مرا فدای شما گرداند. بفرمایید مقصودتان چه بود؟ حضرت فرمود: «اَنَا
خَاتَمُ الاَوْصیاءِ وَبِی یَدْفَعُ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ البَلاءَ عَنْ
اَهلی وَشِیعَتی» [٢] ؛ «من خاتم الاوصیاء هستم که خداوند به وسیله من بلا
را از اهل و شیعیانم دور میسازد».
علاوه بر خاتم الاوصیاء از حضرت
مهدیعلیه السلام به عنوان خاتم الائمه نیز یاد شده است؛ چنان که رسول
گرامی اسلامصلی الله علیه وآله میفرماید: «مَعَاشِرَ النّاسِ اِنّی
نَبیٌّ وَعَلیٌّ وَصیّی اَلا اِنَّ خَاتَمَ الاَئِمّةِ مِنّا القائِمُ
الْمَهْدیُّ...» [٣] ؛ «ای مردمان! من پیامبرم و علی جانشین. آگاه باشید که
خاتم الائمه قائم مهدی از ما است».
[١] ر.ک: بحارالانوار، ج ٥٤، ص ٩٣ و ج ٩٧، ص ٣٣١.
[٢] کتاب الغیبة، ص ٢٤٦، ح ٢١٥؛ کمال الدین و تمام النعمة، ج ٢، ص ٤٤١، ح ١٢.
[٣] فتال نیشابوری، روضةالواعظین، ص ٩٧.