دانشنامه مهدویت و امام زمان عجل الله تعالی فرجه - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٢٩ - سلمان فارسی
سلمان فارسی
در روایات اسلامی آمده که، هنگام خروج حضرت قائم (عج) و پس از رِجعت،
«سلمان فارسی» در شمار یاران آن امام خواهد بود. («الارشاد»، ص ٣٩٩)
وی
از صحابه خاصّ رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلّم و نام اصلی اش «روزبه»
بود. مقام بسیار شریفی در نزد خاندان نبوّت داشت، تا آنجا که پیامبر خدا
صلی الله علیه و آله و سلّم درباره ی او فرمود:
«سَلْمانُ مِنّا اَهْلُ الْبَیْتِ: سلمان از ما اهل بیت است».
همچنین
حضرت علی علیه السلام درباره ی وی فرموده است: «علم اوّلین و آخرین را فرا
گرفت. او دریایی است که هر چند از آن استفاده شود کم نمی گردد، او از ما
اهل بیت است».
نامه ی ٦٨ نهج البلاغه، از نامه هایی است که حضرت علی علیه السلام پیش از خلافتش خطاب به سلمان فارسی نوشته است.
او
در سال ٣٥ هجری در اواخر خلافت عثمان و یا در سال ٣٦ هـ ق از جهان رخت
بربست طبق مطالبی که از تاریخ رسیده امیرالمؤمنین علی علیه السلام، شخصاً
با طیّ طریق غیر عادی برای غسل، کفن، نماز و دفن او از مدینه به مدائن رفت.
عمر و حدّاقل که همه با آن موافقت دارند ٢٥٠ سال بوده است. («دانستنیهای
نهج البلاغه»، ص ١٧٢)
سمّاک رجوع شود به واژه: ثقیف