دانشنامه مهدویت و امام زمان عجل الله تعالی فرجه - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٩٥ - ناحیه ی مقدسه
ناحیه ی مقدسه
«ناحیه» در لغت به معنای جانب و جمع آن «نواحی» است. در غیبت صغری از حضرت مهدیعلیه السلام به آن تعبیر شده است. [١] .
گاهی
نیز از آن حضرت و نائب خاصّ ایشان با تعبیر ناحیه یاد شده است. گویا این
اصطلاح همانند برخی از القاب حضرت مهدیعلیه السلام، به عنوان کنایه از آن
حضرت به کار رفته و اغلب موارد به جهت تقیّه مورد استفاده قرار گرفته است.
اینکلمه
بیشتر درکلامکسانیکه بهآن حضرت توقیع نوشتهاند و جواب دریافت
کردهاند، ذکر شده است، اگرچه در برخی از بیانات نورانی حضرت مهدیعلیه
السلام نیز این کلمه استعمال شده است. [٢] .
مرحوم ابوالحسن اربلی از آن به عنوان رمزی بین شیعیان و آن حضرت و اطرافیان نزدیک او یاد نموده، مینویسد:
«...
ویلقَّبعلیه السلام بالحجة والقائم والمهدی والخلف الصالح و صاحب
الزّمان، والصاحب وکانت الشیعة فی غیبته الاولی تعبر عنه و عن جنبته
بالناحیة المقدسة و کان ذلک رمزاً بین الشیعة یعرفونه به...» [٣] .
«...
و آن حضرت ملقب است به حجّت و قائم و مهدی و خلف صالح و صاحب الزّمان و
صاحب، و شیعه از آن حضرت در دوران غیبت صغری به ناحیه مقدسه تعبیر میکرده و
این رمزی بود که شیعیان آن حضرت را با آن میشناختند».
[١] مجمعالبحرین، ج ١، ص ٤١٠.
[٢] کمال الدین و تمام النعمة، ج ٢، ص ٥٢٠، ح ٤٩؛ بحارالانوار، ج ٩٣، ص ١٨٤، ج ١٠٠، ص ١٨٢.
[٣] کشف الغمة، ج ٢، ص ٥١٩.