دانشنامه مهدویت و امام زمان عجل الله تعالی فرجه - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٨ - اکمال الدین و اتمام النعمة
اکمال الدین و اتمام النعمة
کتاب «اکمال الدّین و اتمام النّعمة»، تألیف «محمد بن علی بن بابویه» معروف به «شیخ صدوق» (متوفّی ٣٨١ هـ ق) است.
محتوای
کتاب ارزشمند «اکمال الدین...» بر مأخذ اصلی شیعه «الاصول الاربعمأة» که
قبل از سال ٢٦٠ هـ ق، توسط امام صادق علیه السلام و دیگر امامان گرد آوری
شده، تکیه دارد. شیخ صدوق به خاطر این که پدرش «ابن بابویه» از فقهای
عالیقدر و وکیل امام علیه السلام در قم بوده، توانست اطّلاعات موثّقی را
درباره ی ارتباطات پنهانی بین وکلاء و امام قائم (عج) به وسیله ی چهار سفیر
ارائه دهد. وی همچنین فصلی را درباره ی معمّرینی که بیش از صد سال عمر
کرده اند، اختصاص داده، تا طول عمر امام دوازدهم (عج) را توجیه کند.
مرحوم
«صدوق» می نویسد: «کتاب خود را زمانی که در نیشابور بوده جمع آوری و انشاء
کرده است، زیرا غیبت امام عصر (عج) موجب حیرت و تحیّر در بین اکثریت
شیعیانی که او را ملاقات می کردند، شده و در نتیجه باعث انحراف آنها گردیده
بود».
رجوع شود به واژه: البرهان علی صحة طول عمر الامام صاحب الزمان (عج)، ابن بابویه