دانشنامه مهدویت و امام زمان عجل الله تعالی فرجه - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٧١ - شریعیه
شریعیه
«شریعیه» از غلاة شیعه و پیرو مردی به نام شریعی بودند. او میگفت: خدای
تعالی در کالبد پنج تن اندر آمد که عبارتاند از: رسول خداصلی الله علیه
وآله، علیعلیه السلام فاطمهعلیها السلام، حسنعلیه السلام و حسینعلیه
السلام.
شریعیه پندارند: این پنج تن خدایانند و آن را اضدادی است؛ اما
درباره آن اضداد اختلاف کردهاند. برخی آن پنج ضد را نیکو شمرند؛ زیرا
برتری و ارزش کسانی که خدای در آن «حلول» کرد جز به آن اضداد شناخته نشود.
عدهای گویند: آن ضدها زشت و نکوهیدهاند.
شریعی خودش نیز دعوی «حلول» میکرد و بعد از او مردی از پیروانش به نام نمیر، پنداشت که خدا در کالبد او اندر آمده است.
ابومحمد
حسن شریعی از صحابه امام علیالنقیعلیه السلام و امام حسن عسکریعلیه
السلام بود و نخستین کسی بود که بعد از شهادت امام یازدهم، دعوی بابیّت کرد
و به الحاد و کفر منسوب شد. توقیعی نیز درباره او صادر گشته است. وی در
حالی که هیچگونه صلاحیتی برای منصب نیابت نداشت، چنین ادعا مینمود. به
علاوه بر خدای تعالی دروغ بست و اموری به ائمهعلیهم السلام نسبت داد که در
شأن آنان نبود و آن بزرگواران از آن امور و نسبتها بیزار بودند.
توقیعی از سوی حضرت مهدیعلیه السلام در لعن او به دست نائب سوم شرف صدور یافت. [١].
[١] ر.ک: کتاب الغیبة، ص ٣٩٧؛ فرهنگ فرق اسلامی، ص ٢٥٤ و ٢٥٥.