دانشنامه مهدویت و امام زمان عجل الله تعالی فرجه - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٥٦ - خروج شیصبانی
خروج شیصبانی
مراد از «شیصبانی» در روایات اهل بیتعلیهم السلام، مردی از بنی عباس و
یا مردی دشمن اهل بیتعلیهم السلام است؛ زیرا امامانعلیهم السلام بنی عباس
را به بنی شیصبان تعبیر میکردند و آن نام مردی بدکردار یا گمنامی [١] است
و آن بزرگواران دشمن خود را به طور کنایه با این کلمه نام بردهاند.
«شیصبان» در لغت نامی از نامهای ابلیس است. پس از آنکه قدرت در دست زمینه
سازان خراسانی و طرفداران آنان قرار میگیرد، شیصبانی در عراق خروج میکند.
از
جابر جعفی نقل شده است: «از ابوجعفر امام باقرعلیه السلام درباره سفیانی
سؤال کردم، حضرت فرمود: «وَاَنّی لَکُمْ بِالسُّفیانی حَتَّی یَخْرُجَ
قَبْلَهُ الشَّیْصبانی یَخْرُجُ مِنْ اَرْضِ کُوفان یَنْبَعُ کَما یَنْبَعُ
الماءُ فَیَقتُلُ وَفْدَکُم فَتَوَقَعُوا بَعدَ ذلکَ السُّفیانی وَ خُروجَ
القائِمِعلیه السلام» [٢] ؛ «سفیانی خروج نمیکند؛ مگر آنکه قبل از او
شیصبانی در سرزمین کوفان خروج کند. او همچون جوشیدن آب از زمین میجوشد و
فرستادگان شما را به قتل میرساند. بعد از آن در انتظار خروج سفیانی و ظهور
قائمعلیه السلام؛ باشید».
[١] ر.ک: مستدرک الوسائل، ج١٣، ص١٣١ و١٢٦.
[٢] الغیبة، ص ٣٠٢، باب ١٨، ح ٨.