اصالت روح از نظر قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٨٩ - نظريه پنجم از آن گروهى است كه در برزخ در خوابند

كمك كرده نمى شوند».

٤. قرآن مجيد، فرعون را پيشواى كفر مى خواند كه قوم خود را روز قيامت به سوى آتش رهبرى مى كند(تو گويى رهبرى در جهان ماده در آن روز به صورت رهبرى به سوى آتش متمثل مى گردد) آنجا كه مى فرمايد:

(يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ القِيامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النّارَ...). (هود/٩٨)

«در روز قيامت پيشوايى قوم خود را برعهده مى گيرد و آنان را بر آتش وارد مى سازد».

از ملاحظه اين آيات مى توان گفت: حساب مجرمان با حساب اكابر و پيشوايان كفر و سران جمعيتهاى ضلال جدا است در اين موقع مانع ندارد كه طبقه مجرم در حالت بى خبرى به سر ببرند و در روز رستاخيز از طول مكث آگاه نگردند. امّا طبقات ديگر مانند شهيدان راه حق، گروههاى ممتاز در ايمان و سران كفر و ضلال، همگى در قيد حيات بوده و از همه چيز حتى از طول زمان آگاه باشند.

اگر پيامبر اسلامصلَّى اللّه عليه و آله و سلَّم، گروهى از كشتگان قريش را كه در چاه ريخته شده بودند، صدا زد و به ياران خود فرمود:«ما أَنْتُمْ بأَسْمَعَ مِنْهُمْ» [١]، همه آنها از سران كفر و ضلال بودند.

در پايان از تذكر مطلبى ناگزيريم و آن اين كه بنابر اين اساس ناچاريم در مفاد دو آيه دقت بيشترى كنيم.

درباره آل فرعون در سوره غافر آيه ٤٥ـ٤٦، چنين مى خوانيم:

١.(فَوَقاهُ اللّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا وَحاقَ بِ آلِ فِرعونَ سُوءُ العَذاب* اَلنّارُ يُعْرَضونَ عَلَيها غُدُوّاً وَعَشِيّاً...).

«خداوند مؤمن آل فرعون را از بديها و حيله هاى آنان حفظ كرد و عذاب بد، آنان را فرا