اصالت روح از نظر قرآن - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٨٨ - نظريه پنجم از آن گروهى است كه در برزخ در خوابند

بحث اين گروه به عنوان مجرم معرفى شده اند، نه مستضعف، همچنانكه در كلام استاد شيعه شيخ مفيد، اين لفظ وجود ندارد و محور تقسيم «محَّضَ الايمان» و «محَّضَ الكفر» مى باشد.

اين حقيقت در صورتى به خوبى جلوه مى كند كه به نخستين نكته از چهار نكته ياد شده در آغاز بحث، توجه گردد. زيرا در آن نكته به روشنى ثابت نموديم كه تنها گروه مجرمند كه از طول زمان اظهار بى اطلاعى مى كنند، نه گروههاى ديگر. بنابر اين، اين آيات بر بى اطلاعى اقوام ديگر(سران ايمان و كفر) كه در قرآن به نحوى از آنان ياد شده است، گواه نخواهند بود.

به عبارت ديگر: اين آيات، بيش از اين نمى رساند كه مجرمان، از طول زمان اظهار بى اطلاعى خواهند نمود و هرگز بعيد نيست كه سران و سر دسته هاى جنايتكاران، از مورد اين آيات بيرون باشند. قرآن نيز حساب سران را از طبقه محروم جدا كرده است. در پنجاه و سه مورد، لفظ «مجرم» را به كار برده است، در حالى كه در برخى از آيات براى سران آنان (أَكابر مجرميها)، (أَئمّة الكفر)حساب جداگانه اى قائل شده است مانند:

١.(وَ كَذلِكَ جَعَلْنا فِى كُلِّ قَرْيَة أَكابِرَ مُجْرِميها لِيَمْكُرُوا فيها...).(انعام/١٢٣)

«همچنين در هر آبادى، سران جنايتكاران را آزاد گذارديم كه آنچه مايل هستند انجام دهند».

٢. (...فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الكُفْرِ إِنّهُمْ لا أَيمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ).(توبه/١٢)

«با سران كفر نبرد كنيد، زيرا به پيمان آنان اعتبارى نيست تا آنان از كفر دور شوند».

٣. (وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النّارِ وَ يَوْمَ القِيامةِ لا يُنْصَرون). (قصص/٤١)

«آنان را پيشوايانى قرار داديم، كه پيروان خود را به آتش هدايت مى كنند و در روز رستاخيز