در صد گرم فلفل سبز ٢٢٠ ميلى گرم، در صد گرم آب نارنج صد ميلى گرم، در صد گرم گوجه فرنگى ١٣ ميلى گرم از اين ويتامين وجود دارد.
ترشى بهترين حافظ ويتامين (ث) مى باشد. قليائيات مانند جوش شيرين كه عده اى آن را به اغذايه مى زنند و شير فروشها براى جلو گيرى از ترش شدن به شير مى افزايند ويتامين (ث) را فاسد مى سازند.
حرارت هم ويتامين (ث) را منهدم مى سازد. اكسيژن هوا نيز آن را فاسد مىكند.
خشك كردن ميوه‌ها و سبزيها دشمن اين ويتامين است. شيرى كه آن را مى جوشيد، ميوه‌ها و سبزيهايى كه مىپزيد، سيب زمينى كه در انبار نگهدارى مى كنيد، سبزيهايى كه براى زمستان خشك مى نماييد، گوجه فرنگى و انار و ليمو و نارنجى را كه به صورت رب در مىآوريد، ارزش حقيقى خود را از دست مى دهند.
دخانيات ويتامين (ث) بدن را فساد مىنمايد و شخص معتاد را زود پير مىكند.
زنان معتاد كمتر باردار مى شوند و زود يائسه مى گردند. زخم معدهء معتادين دير جوش مى خورد. قطران دود كه به صورت جرم مى باشد، ايجاد سرطان مى نمايد.
در قرمه‌ها و كنسروهايى كه زياد بمانند ماده اى پيدا مىشود كه ضد ويتامين (ث) مى باشد.
هر كس كنسرو يا قرمه زياد بخورد مبتلا به كمبود ويتامين (ث) مىشود.
بهترين راه استفاده از ويتامين (ث) خوردن ميوه‌جات و سبزيجات تازه و زنده است.
ميوه‌هاى ترش، ويتامين (ث) خود را بهتر حفظ مى نمايند. بنابراين بايد بدانيد كه مركبات ترش و شيرين مفيدترند.
پرتقال ترش، ليموى ترش و آبليموى ترش مقدار زيادى ويتامين (ث) دارند و آن را حفظ مى كنند.
وقتى غذا پخته شد و مى خواهيد آن را بر داريد، چاشنى آن را بزنيد تا ويتامين

(٣٥٢)