نسخه حكيم (فارسي) - مير حسين عطار يزدي - الصفحة ١١٩ - تشنج

تب تب علامتى است كه نشان مىدهد بافت، يا عضوى از اعضاء بدن، دچار صدمه شده و بدن با عكس العمل تورم و فعاليت به آن پاسخ مىدهد. مثلا در يك موضع عفونى، بدن سعى مىكند خود را از بافت آسيب ديده، دور سازد. گلبولهاى سفيد خون كه به منزله سرباز ان گارد بدن هستند، به بافت صدمه ديده روى آورده به ميكربها حمله مىكنند و آنها را به خارج مىرانند و با انجام اين اعمال در بدن توليد حرارت بيشترى مينمايند و تب انعكاس از اين فعاليت و مبين بىنظمى ارگان بدن به علت بيمارى عضوى يا بافتى از آن است. غير از عفونت، عوامل ديگر مثل بيماريها، زخم، سوختگى، موجب سرعت حركت خون و فعاليت گلبولها و ايجاد تب مىگردند.
بيشتر پزشگان براى پائين آوردن تب دستورات اساسى زير را توصيه مينمايند:
١ - تعادل آب را در بدن حفظ كنيد. در مقابل خروج عرق از مسامات بدن و بخار آب از مجراى هوا بايد مايعات بيشترى صرف كرد.
٢ - براى تقويت نيروى دفاعى بدن خوردن و مصرف پروتئين خالص و ويتامينها ضرورى و لازم است.
٣ از تخت خواب راحت و سبك بايد استفاده كرد. ملحفه تميز و لحاف نازك بايد تهيه كرد تا مريض بتواند به خوبى عرق كند و سمومات بدن خود را دفع نمايد و تعادل حرارت در بدن او بوجود آيد.
شربت تمشك مخلوط با آب، در مورد تب تجوبز شده است و كسانى كه مبتلا به تب شده اند اگر اين شربت را بخورند به زودى بهبودى محسوسى در خود مشاهده خواهند كرد.