گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٦ - ١٦ شكر نعمت
است، فرمود: شگفتا! او تا وقتى كه توان داشت از او كار كشيديد، اكنون كه پير و ناتوان شده او را به حال خود واگذار كردهايد؟ آنگاه دستور داد از بيت المال به او كمك كردند و حقوق ماهيانهاى براى او تعيين نمود. [١] به اين ترتيب، از كار او در ايّام جوانى قدردانى كرد، هرچند او مسيحى بود.
٣. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام در همه لحظات عمر خود، نهايت شكرگزارى در پيشگاه خداوند را در عالىترين مراتبش انجام مىدادند.
آنها مظهر شكر و بندگى و اطاعت بودند و شكر خود را به صورت عبادت و نهايت خضوع در برابر خداوند آشكار مىساختند كه به ذكر چند نمونه از مقام بندگى وشكرگزارى آنها اكتفا مىكنيم:
ابنعبّاس مىگويد: «پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در شبى كه روز آن جنگ بدر رخ داد از شب تا صبح نماز مىخواند و اشك مىريخت و با نهايت خضوع دعا مىكرد و مىگفت:
اللّهمَ انْجِزْلى ما وَعَدْتَنى
؛ خدايا آنچه را به من وعده دادهاى به آن وفا كن. و به سجده مىرفت و در سجده زار زار مىگريست و خدا را عبادت مىكرد». [٢]
آن بزرگوار آنقدر براى نماز و عبادت ايستاد كه پاهايش ورم كرد و آنقدر نماز شب خواند كه چهرهاش زرد شد. آنقدر هنگام عبادت مىگريست كه بى حال مىشد. شخصى به آن حضرت عرض كرد: مگر نه اين است كه خداوند گناه گذشته و آينده تو را بخشيده است، چرا خود را اينگونه به زحمت مىاندازى؟ آن حضرت در پاسخ فرمود:
«أفَلا اكونُ عَبَداً شكوراً
؛ آيا بنده سپاسگزار خدا نباشم؟». [٣]
امام باقر عليه السلام در شأن پدرش امام سجّاد عليه السلام مىفرمايد: «آن حضرت در شبانه روز هزار ركعت نماز مىخواند ... او در نخلستان داراى پانصد درخت خرما بود و در كنار هر كدام از آنها، دو ركعت نماز مىخواند. هنگامى كه به نماز مىايستاد رنگش
[١] تهذيب الاحكام، ج ٦، ص ٢٩٢، ح ٨١١.
[٢] بحارالانوار، ج ١٩، ص ٣١٧.
[٣] همان مدرك، ج ١٧، ص ٢٥٧.