گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٢ - ٣٨ فضيلت علم و عالم

جاذبه دارد و آنچه ناهماهنگ است براى او نفرت‌آور است كه اين نشانه ايمان است.

اگر بخواهيم ايمانمان را آزمايش كنيم از همين معيار مى‌توانيم استفاده كنيم كه اگر كار بدى انجام داديم تا شب ناراحت بوده، و اگر كار خوبى انجام داديم هر وقت آن كار خير را مى‌بينيم خوشحال شويم كه خدابه ما توفيق داده است، اين دليل بر ايمان ماست.

از اينجا به اين نكته مى‌رسيم كه يكى از مراحل امر به معروف ونهى از منكر، درونى و قلبى است به اين معنا كه اگر خلافى در عالم رخ داد و از دستش كارى ساخته نيست ولى در قلبش احساس ناراحتى مى‌كند، و اگر عمل نيكى در عالم رخ داد در قلبش احساس خوشحالى مى‌كند.

پناه ببريم به خدا از روزى كه گناه كنيم و ناراحت نشويم و يا كار خيرى كرده و خوشحال نشويم. اين ناراحتى در مقابل گناه، مرحله‌اى از توبه و پشيمانى است.