گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٨ - ٢٠ تعادل در كسب دنيا

منقاد و مطيع چنين شخصى مى‌كند، يعنى سيل عواطف مردم به سوى شخصى كه به سمت خدا رفت سرازير مى‌شود، و آن شخص با اقبال مردم روبه‌رو مى‌شود.

ثانياً، اينكه خداوند چنين كسى را به سرعت به خير و سعادت مى‌رساند.

مردم سه گروهند:

گروه اوّل: كه بيشتر اينگونه‌اند كسانى هستند كه بيشتر زندگى آنها صرف دنيا مى‌شود.

گروه دوم: كسانى كه گمان مى‌كنند دنبال زندگى نرفتن و سربار جامعه شدن فضيلت است.

گروه سوم: كسانى كه معتدل و بر جادّه مستقيم هستند و به مقدارى كه حفظ آبرو كنند و آبروى جامعه اسلامى نرود، دنبال تلاش و فعّاليّت مى‌روند؛ كه در احاديث آمده اين تلاش هم جزء آخرت به حساب مى‌آيد.

شخصى نزد امام صادق عليه السلام آمده و عرض كرد: مى‌ترسم دنبال دنيا و كسب و كار بروم و دنيا پرست بشوم؟ امام عليه السلام فرمود: اين پولى كه بدست مى‌آورى براى چيست؟ گفت: انفاق فى سبيل الله مى‌كنم، حج بجا مى‌آورم، صله رحم مى‌كنم و خانواده خود را آبرومند نگه مى‌دارم. حضرت فرمود: اين دنيا نيست كه تو خيال مى‌كنى، بلكه اين آخرت است، ظاهرا دنبال دنيا هستى ولى هدفت آخرت است.