گفتار معصومين( ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٩ - ٣٠ بهاى بدن انسان

٣٠: بهاى بدن انسان‌

قال الكاظم عليه السلام: «أما انَّ أَبْدانَكُمْ لَيْسَ لَها ثَمَنٌ الّا الجَنَّةَ، فَلا تَبيعوها بِغَيْرِها». [١]

امام كاظم عليه السلام مى‌فرمايد: «آگاه باشيد! بدنهاى شما جز بهشت بهايى ندارد، به چيز ديگرى نفروشيد».

شبيه اين جمله را حضرت على عليه السلام نيز فرموده است:

«أَلا حُرٌّ يَدَعُ هذِهِ اللُّمَاظَةَ لِأَهْلِها؟ انَّهُ لَيْسَ لِأَنْفُسِكُمْ ثَمَنٌ الّا الْجَنَّةَ، فَلا تَبيعُوها الّا بِها

؛ آيا آزاد مردى پيدا مى‌شود كه اين ته مانده دنيا را به اهلش وا گذارد؟ بدانيد جان شما بهايى جز بهشت ندارد، به كمتر از آن نفروشيد». [٢]

از سوره والعصر استفاده مى‌شود كه انسان هميشه در زيان طبيعى است؛ در درون ذات انسان سرمايه‌اى است كه به تدريج فانى مى‌شود: «إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِى خُسْرٍ» چرا كه سرمايه انسان عمر اوست و نمى‌شود آن را نگه داشت، به تدريج فانى مى‌شود و هر نَفَس گامى به سوى مرگ است:

«نَفَسُ الْمَرْءِ خُطَاهُ الى أَجَلِهِ‌». [٣]

پس عمر سرمايه‌اى است رو به زوال و انسان گرفتار خسران است. اين سرمايه‌

[١] تحف العقول، ص ٤١٠.

[٢] نهج البلاغه، كلمات قصار، ٤٥٦.

[٣] همان مدرك، ٧٤.