زهرا(ع) برترين بانوى جهان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٩ - برترين بانوى جهان

نُطْفَةً فِي صُلْبِي، فَلَمّا هَبَطْتُ الَى الْارْضِ وَاقَعْتُ خَدِيجَةَ، فَحَمَلَتْ بِفاطِمَةَ، فاذا انَا اشْتَقْتُ الى رِيحِ الجَنَّةِ شَمَمْتُ رِيحَ فاطِمَةَ

؛ [١] در شب معراج مرا وارد بهشت كردند، و در برابر درختى از درختان بهشتى ايستادم كه در تمام بهشت از آن زيباتر و برگ‌هايى از برگ‌هاى آن سفيدتر، و ميوه‌اى از ميوه آن خوشبوتر نديدم، يكى از ميوه‌هاى آن را برگرفتم، و تناول كردم، و نطفه‌اى در صلب من تشكيل شد، و بعد از آن‌كه به زمين هبوط كردم و با خديجه همبستر شدم نطفه فاطمه (عليها السلام) منعقد شد، لذا هنگامى كه اشتياق بوى بهشت پيدا مى‌كنم بوى فاطمه را استشمام مى‌كنم».

در واقع همان حديث اوّل، مجموع اين احاديث را تفسير مى‌كند، چرا كه بر طبق آن، پيغمبر اكرم (صلى الله عليه وآله) ازتمام ميوه‌هاى بهشتى تناول كرده، و نطفه فاطمه از عصاره همه آنها تشكيل شده است، از اين گذشته عالم بهشت با جهانى كه ما در آن زندگى مى‌كنيم به قدرى تفاوت و فاصله دارد كه الفاظ ما قادر بر بيان حقايق آن نيست، و آنچه مى‌گوييم اشارات مختصرى به آنهاست، به هر حال يك بانوى بهشتى كه داراى خلق و خوى بهشتى است، بايد نطفه او را عصاره ميوه‌هاى بهشتى تشكيل دهد، و اين امتيازى است كه اين بانو بر همه زنان جهان دارد.

[١]. تفسير درّ المنثور، ذيل آيه ١٧ سوره اسراء.