زهرا(ع) برترين بانوى جهان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٤ - بانوى بهشتى

بود.

ابوجهل گفت: كدام يك از شما حاضر است برود و بچه دان آلوده اين شتر را بردارد و هنگامى كه «محمّد» در سجده است پشت شانه‌هايش بگذارد؟

شقى‌ترين آنها از جا برخاست، و آن را گرفت، و هنگامى كه پيغمبر (صلى الله عليه وآله) سجده كرد پشت شانه‌هاى او افكند، و آنها از مشاهده اين منظره بسيار خنديدند ...!

كسى اين ماجرا را به فاطمه (عليها السلام) خبر داد، و او در حالى كه دختر خردسالى بود آمد و آن را از شانه پدر برداشت و به كنارى افكند، رو به ابوجهل و يارانش كرد و آنها را ملامت و سرزنش نمود.

هنگامى كه پيغمبر (صلى الله عليه وآله) نماز را پايان داد آنان را نفرين فرمود، ولى آنها باز هم خنديدند، پيامبر مخصوصاً «ابوجهل» و «عتبه» و «شيبه» و «وليد» و «اميّه» و «عقبه» را به نام، مورد نفرين قرار داد (و همه آنها در روز جنگ بدر به هلاكت رسيدند). [١]

آرى فاطمه (عليها السلام) از همان كودكى مجموعه‌اى از «محبّت» و «شجاعت» بود و در دفاع از پدر در همه حال آماده بود.

٢- و نيز در همان كتاب در ماجراى غزوه احد آمده است: هنگامى كه پيشانى پيامبر (صلى الله عليه وآله) و دندان‌هاى پيشين او شكست، فاطمه (عليها السلام) به‌

ميدان‌

[١]. صحيح مسلم «كتاب الجهاد و السير» و صحيح بخارى «كتاب بدأ الخلق- باب ما لقى النبى (صلى الله عليه وآله) و أصحابه من المشركين».