زهرا(ع) برترين بانوى جهان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٢ - بانوى بهشتى

بِيَدِها فَقَبَّلَها، وَ اجْلَسَها فِي مَجْلِسِهِ؛ [١]

من هيچ كس را در سخن گفتن از فاطمه شبيه‌تر به رسول خدا (صلى الله عليه وآله) نديدم، هنگامى كه وارد بر پدر مى‌شد به او خوش آمد مى‌گفت، و در برابر دخترش فاطمه بر مى‌خاست، دست او را مى‌گرفت و مى‌بوسيد، و او را در جاى خود مى‌نشاند».

٢- در حديث ديگرى آمده است كه گيسوان او را مى‌بوسيد:

«كانَ كَثِيراً ما يُقَبِّلُ عُرْفَ فاطِمَةَ». [٢])

٣- در حديث ديگرى مى‌خوانيم كه در بسيارى از اوقات دهانش را مى‌بوسيد:

«كانَ كَثِيراً ما يُقَبِّلُها فِي فَمِها». [٣])

٤- خلاصه آن‌قدر اظهار محبّت به دخترش فاطمه مى‌كرد كه گويا عايشه ناراحت شد و گفت: اى رسول خدا! چرا وقتى فاطمه مى‌آيد اين قدر او را مى‌بوسى و زبان خود را در دهان او مى‌گذارى گويى مى‌خواهى عسل به او بخورانى؟

فرمود: «بله، عايشه! هنگامى كه مرا به معراج بردند ...»

سپس داستان ميوه بهشتى را نقل فرمود. [٤]

[١]. مستدرك الصحيحين، جلد ٣، صفحه ١٥٤.

[٢]. كنز العمال، جلد ٧، صفحه ١١١.

[٣]. فيض الغدير، جلد ٥، صفحه ١٧٦.

[٤]. تاريخ بغداد، جلد ٥، صفحه ٨٧.