زهرا(ع) برترين بانوى جهان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨ - محبّت فراوان پيامبر (صلى الله عليه وآله) نسبت به فاطمه (عليها السلام)

وَ مَنْ اغْضَبَها فَقَدْ اغْضَبَنِي،

و هر كس او را خشمگين كند مرا خشمگين ساخته،

مَنْ سَرَّها فَقَدْ سَرَّنِي،

هر كس او را مسرور كند مرا مسرور نموده،

وَ مَنْ سائَها فَقَدْ سائَنِي».

و هر كس او را اندوهگين سازد مرا اندوهگين ساخته است.

بدون شك شخصيت والاى فاطمه (عليها السلام) و آينده درخشان و مقام عرفان و ايمان و عبادتش اين همه احترام را ايجاب مى‌كرد. چرا كه امامان، همه از نسل او بودند. و به علاوه او همسر بزرگ مرد اسلام اميرمؤمنان على (عليه السلام) بود.

اما پيامبر (صلى الله عليه وآله) با اين عمل مى‌خواست حقيقت ديگرى را نيز به مردم تفهيم كند و ديدگاه اسلام را در زمينه ديگرى روشن سازد و انقلاب فكرى و فرهنگى بيافريند و بگويد: دختر، موجودى نيست كه بايد زنده به گور شود، ببينيد من دست دخترم را مى‌بوسم، او را بر جاى خود مى‌نشانم، و اين همه عظمت و احترام براى او قائلم.

دختر انسانى است همچون ساير انسان‌ها، نعمتى است از نعمت‌هاى پروردگار، موهبتى است الهى.

دختر نيز مى‌تواند مانند پسر مدارج كمال را طى كند و به حريم قرب خدا راه يابد.

و به اين ترتيب شخصيت در هم شكسته زن را در آن محيط تاريك احيا فرمود.