زهرا(ع) برترين بانوى جهان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٢ - ٣- فدك و امامان اهلبيت (عليهم السلام)

خداست، مرا با فدك و غير فدك چه كار در حالى كه فردا به خاك سپرده خواهيم شد».

آن بزرگوار عملا نشان داد كه فدك را به عنوان يك وسيله درآمد و منبع اقتصادى نمى‌خواهد، و آن روز هم كه فدك از ناحيه او و همسرش مطرح بود براى تثبيت مسأله ولايت و جلوگيرى از خطوط انحرافى در زمينه خلافت پيامبر اسلام (صلى الله عليه وآله) بود، اكنون كه كار از كار گذشته، و فدك بيشتر چهره مادى پيدا كرده، گرفتن آن چه فايده‌اى دارد؟

سيّد مرتضى علم الهدى عالم و محقق بزرگ شيعه در اين زمينه سخنى پر معنا دارد، مى‌گويد: هنگامى كه امر خلافت به على (عليه السلام) رسيد درباره بازگرداندن فدك خدمتش سخن گفتند، فرمود:

«انِّي لَاسْتَحْيِي مِنَ اللهِ انْ ارُدَّ شَيْئاً مَنَعَ مِنْهُ ابُوبَكْر وَ امْضاهُ عُمَرُ

؛ [١] من از خدا شرم دارم كه چيزى را كه ابوبكر منع كرد و عمر بر آن صحه نهاد، به صاحبان اصليش بازگردانم!».

در حقيقت با اين سخن هم بزرگوارى و بى‌اعتنايى خود را نسبت به فدك به عنوان يك سرمايه مادى و منبع درآمد، نشان مى‌دهد، و هم مانعين اصلى اين حق را معرفى مى‌كند! [٢]

اما اين‌كه چرا بعضى از خلفا كه ظاهراً مى‌خواستند به خاندان‌

[١]. ابن ابى الحديد، شرح نهج‌البلاغه، جلد ١٦، صفحه ٢٥٢.

[٢]. و هم احتمال اختلاف اندازى و ماجراجويى طرفداران غاصبين فدك داده مى‌شد.