٢٥٤.امام جواد عليه السلام: امير مؤمنان عليه السلام به ابن عبّاس فرمود: «شب قدر ، در هر سال هست. در آن شب ، برنامه سال ، فرود مى آيد و پس از پيامبر خدا ، آن برنامه را عهده دارانى است». ابن عبّاس گفت: آنان كيان اند؟ [ امير مؤمنان عليه السلام] فرمود: «من و يازده نفر از نسل من ، پيشوايانى مُحدَّث [ كه از عالم غيب با آنان سخن گفته مى شود] ».

٢٥٥.امام على عليه السلام: پيامبر خدا به من فرمود: «اى على! آيا مى دانى معناى شب قدر چيست؟». گفتم: نه ، اى پيامبر خدا! فرمود: «خداوند متعال در آن شب ، آنچه را تا روز قيامت خواهد شد ، مقدّر كرده است و از جمله آنچه مقدّر كرده ، ولايت تو و ولايت امامان از نسل تو تا روز قيامت است».

د ـ نزول فرشتگان در آن شب بر صاحب الأمر

٢٥٦.امام باقر عليه السلام: شب قدر بر ما پوشيده نمى مانَد. فرشتگان در آن شب ، گِرد ما مى چرخند.

٢٥٧.تفسير القمّى : به امام باقر عليه السلام گفتند: شب قدر را مى شناسيد؟ فرمود: «چگونه شب قدر را نشناسيم ، در حالى كه فرشتگان در آن شب بر گِرد ما مى چرخند؟!».

٢٥٨.رجال الكشّى ـ به نقل از اسماعيل بن ابى حمزه ـ روزى ، امام باقر عليه السلامسوار [ بر مَركب ] شد و به باغى كه اطراف مدينه داشت ، رفت. من نيز سوار شدم و تا آن نخلستان همراهش بودم. سليمان بن خالد نيز با ما بود. سليمان بن خالد به امام عليه السلامگفت: فدايت شوم! آيا امام مى داند كه در روزش چه اتّفاقى مى افتد؟ فرمود: «اى سليمان! سوگند به آن كه محمّد را به نبوّت برانگيخت و او را به رسالت برگزيد ، امام مى داند كه در روزش ، در ماهش و در سالش چه اتّفاقى خواهد افتاد». سپس فرمود: «اى سليمان! آيا نمى دانى كه روح در شب قدر بر او فرود مى آيد و او آنچه را در اين سال تا سال آينده و آنچه را در شب و روز رخ مى دهد ، مى داند؟».