١٥٢.امام باقر عليه السلام: نماز را بر افطار مقدّم مى دارى ، مگر آن كه با گروهى باشى كه اوّل ، افطار مى كنند. پس با آنان مخالفت نكن و با ايشان افطار كن ، وگرنه اوّل ، نماز بخوان؛ چرا كه بهتر از افطار است و نمازت با حالت روزه نوشته مى شود و اين نزد من ، محبوب تر است.

ج ـ صدقه

١٥٣.امام رضا عليه السلام: هر كس پيش از افطار كردنش گِرده اى نان به بينوايى صدقه دهد ، خداوندْ گناهش را مى آمرزد و براى او ثواب آزاد كردن بنده اى از فرزندان اسماعيل را مى نويسد.

١٥٤.امام صادق عليه السلام: امام سجّاد عليه السلام هر روز كه روزه مى گرفت ، دستور مى داد كه گوسفندى ذبح شود و قطعه قطعه و پخته گردد. عصر كه مى شد ، بر روى ديگ ها خم مى شد تا بوى آب گوشت را در حال روزه احساس كند. سپس مى فرمود: «ظرف ها را بياوريد. براى فلان خانواده بريزيد. براى فلان خانواده بريزيد...». سپس نان و خرماى خشك مى آوردند و غذايش همان بود. درود خدا بر او و پدرانش باد!

ر . ك : ص ١٨٧ (كارهايى كه بر استحباب آنها تأكيد شده است / بسيار انفاق كردن) .

د ـ خواندن سوره قدر

١٥٥.امام سجّاد عليه السلام: هر كس هنگام افطارى و سحرى خوردن ، سوره «إنّا أنزلناه» بخواند ، ميان آن دو [ وقت ،] همچون كسى خواهد بود كه در راه خدا به خون خويش آغشته است.