٨٧.امام باقر عليه السلام : چون ماه رمضان در حال فرا رسيدن بود و سه روز از شعبان مانده بود ، پيامبر خدا به بلال فرمود : «مردم را خبر كن» . مردم گرد آمدند . [پيامبر صلى الله عليه و آله] بر منبر رفت و خدا را حمد و ثنا گفت . سپس فرمود : «اى مردم! خداوند ، شما را به اين ماه ، ويژه ساخته است و اينك فرا مى رسد . آن ، سرور ماه هاست [و ]در آن ، شبى بهتر از هزار ماه است . درهاى آتش در آن بسته مى شوند و درهاى بهشت در آن گشوده مى گردند . پس دور باد از رحمت حق ، كسى كه اين ماه را دريابد و آمرزيده نشود! دور باد از رحمت حق ، كسى كه پدر و مادرش را دريابد و [با نيكى به آنان] آمرزيده نشود! دور باد از رحمت حق ، كسى كه مرا نزد او ياد كنند و او بر من درود نفرستد! خدا او را نيامرزد!» .

٨٨.امام على عليه السلام: چون ماه رمضان رسيد ، پيامبر خدا ايستاد ، خدا را حمد و ثنا گفت و سپس فرمود: «اى مردم! خداوند شرّ دشمنان شما را (اعم از جن و انس) برطرف كرد و فرمود: «مرا بخوانيد ، تا اجابت كنم شما را» و به شما وعده اجابت داد. آگاه باشيد كه درهاى آسمان از اوّلين شبِ اين ماه ، گشوده اند و دعا در آن پذيرفته است».

٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ميان ماه شعبان و شوّال ، ماه رمضان است كه قرآن در آن نازل شده است و آن ، ماه خداى متعال است ، ماه بركت ، ماه آمرزش ، ماه رحمت ، ماه توبه و ماه بازگشت به سوى خدا ، ماه قرائت قرآن ، ماه استغفار ، ماه روزه دارى ، ماه دعا ، ماه عبادت ، ماه طاعت و ماه آزاد شدن از آتش و دست يافتن به بهشت . هر كه در ماه رمضان آمرزيده نشود ، تا سال آينده آمرزيده نخواهد شد . پس ، كدامتان اطمينان داريد كه به ماه رمضان آينده برسيد؟ آن را روزه بداريد ، روزه داشتن كسى كه مى انديشد پس از آن ، ديگر آن ماه را روزه نخواهد داشت . چه بسا روزه دارى كه آن را سال نخست ، روزه گرفته ؛ امّا امسال در گور آرميده است و در خاك ، يكه و تنها مانده است . خداوند ، شما را از خواب غفلت بيدار كند و ما و شما را در روز جزا بيامرزد!