٣١٠.الإقبال ـ به نقل از جميل و هشام و حفص ـ : امام صادق عليه السلام به سختى بيمار شد. چون شب بيست و سوم فرا رسيد ، به غلامان خود دستور داد او را به مسجد بردند و آن شب را در مسجد بود.

ر . ك : ص ٣٩٧ (آداب مشترك شب قدر / شب زنده دارى).

ج ـ تأكيد بر صد ركعت نماز

٣١١.امام باقر عليه السلام: هر كس شب بيست و سوم ماه رمضان را زنده بدارد و در آن صد ركعت نماز بخواند ، خداوندْ در زندگى او گشايش مى دهد و كار دشمنان او را خود بر عهده مى گيرد و او را از غرق شدن ، زير آوار ماندن ، سرقت ، و از شرّ دنيا مصون مى دارد و وحشت نكير و منكر را از او بر مى دارد ، و او در حالى از گور خويش بيرون مى آيد كه نورش بر اهل رستاخيز مى تابد ، و نامه عملش را به دست راستش مى دهند و رهايى از آتش و عبور بر صراط و ايمنى از عذاب را براى او مى نويسند و بدون حساب وارد بهشت مى شود و در بهشت ، از همنشينان پيامبران و صدّيقان و شهيدان و صالحان قرار داده مى شود و آنان چه نيكو همنشينانى اند!

٣١٢.امام صادق عليه السلام: مستحب است در آن شب صد ركعت نماز خوانده شود ، در هر ركعت: يك بار «حمد» و ده بار سوره «قل هو اللّه أحد».

د ـ تأكيد بر زيارت امام حسين عليه السلام

٣١٣.امام رضا عليه السلام: كسى كه در ماه رمضان ، امام حسين عليه السلام را زيارت مى كند ، مواظب باشد كه نزد قبر آن امام بودن را در شب جُهَنى ، از دست ندهد ، و آن ، شب بيست و سوم است؛ شبى كه اميد است شب قدر باشد.

٣١٤.امام جواد عليه السلام: هر كس در شب بيست و سوم ماه رمضان ، امام حسين عليه السلامرا زيارت كند ـ همان شبى كه اميد است شب قدر باشد و در آن شب ، هر كار حكمت آميزى فيصله مى يابد ـ روح هاى بيست و چهار هزار فرشته و پيامبر با او مصافحه مى كنند ، كه همگى از خداوندْ اذن مى گيرند كه آن شب ، حسين عليه السلامرا زيارت كنند.